Ινστιτούτο Γεωργίας στο Κιουστεντίλ – 95 χρόνια παράδοσης και εμπειρίας στην καλλιέργεια οπωροφόρων

Η παράδοση της καλλιέργειας οπωροφόρων της περιοχής του Κιουστεντίλ, που μεταβιβάζεται ως εμπειρία και πολιτισμός από γενιά σε γενιά και από οικογένεια σε οικογένεια, θα παρουσιαστεί και φέτος στο φθινοπωρινό φεστιβάλ της περιοχής, το «Φεστιβάλ Γονιμότητας», από 27 έως 29 Σεπτεμβρίου. Στο πλαίσιο του φεστιβάλ, ένα από τα παλαιότερα αγροτικά ινστιτούτα του Κιουστεντίλ θα σημαδέψει την 95χρονη ιστορία του, γεμάτη προκλήσεις και επιστημονικά επιτεύγματα.

Το «Φεστιβάλ Γονιμότητας» στην πόλη του Κιουστεντίλ είναι κληρονομιά του Πρώτου Εθνικού Διαγωνισμού Καλλιέργειας Οπωροφόρων, που πραγματοποιήθηκε το 1896 ακριβώς στην πόλη του Κιουστεντίλ.

Στη σημερινή του μορφή, το φθινοπωρινό φεστιβάλ πραγματοποιείται ετησίως από το 2008 και διοργανώνεται από τον Δήμο Κιουστεντίλ, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Γεωργίας – Κιουστεντίλ, το οποίο κάθε χρόνο παρουσιάζει πολλά υποσχόμενες ποικιλίες μήλων που καλλιεργούνται στην περιοχή.

Ποικιλίες μήλων που αναπτύχθηκαν στο Ινστιτούτο Γεωργίας – Κιουστεντίλ, ανθεκτικές στην κνησμόρα

Η φθινοπωρινή ποικιλία της εύφορης περιοχής του Κιουστεντίλ θα παρουσιαστεί σε ένα πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα και σε πολυχρωματικά διατεταγμένα περίπτερα με φρούτα και λαχανικά. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει διαγωνισμό για το πιο όμορφα διατεταγμένο περίπτερο και το μεγαλύτερο μήλο, στον οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι διαφόρων μη κυβερνητικών οργανώσεων από ολόκληρο τον δήμο. Κάθε χρόνο ειδικοί επισκέπτες της εκδήλωσης είναι γαστρονόμοι από όλη τη χώρα. Οι επισκέπτες του «Φεστιβάλ Γονιμότητας» απολαμβάνουν χώρους αθλητικών δραστηριοτήτων και θεματικά εργαστήρια τέχνης με εμψυχωτές.

Βιοτέχνες και έμποροι από το Κιουστεντίλ και την περιοχή παρουσιάζουν τα καλλιτεχνικά τους έργα, ενώ οι αγροτικοί παραγωγοί πωλούν τα καθαρά και υγιεινά προϊόντα τους απευθείας στους καταναλωτές.

95 χρόνια Ινστιτούτο Γεωργίας – Κιουστεντίλ

Το Ινστιτούτο Γεωργίας στο Κιουστεντίλ είναι ο νόμιμος διάδοχος του Πειραματικού Σταθμού Καλλιέργειας Οπωροφόρων στο Κιουστεντίλ, που ιδρύθηκε με Διάταγμα του Υπουργείου Γεωργίας και Κρατικής Ιδιοκτηίας Αρ. 2646/19.12.1929. Βρίσκεται στη Νοτιοδυτική Βουλγαρία σε μια περιοχή με ευνοϊκές φυσικές και κλιματικές συνθήκες για την καλλιέργεια οπωροφόρων ειδών. Είναι το πρώτο κέντρο όχι μόνο πρακτικής, αλλά και επιστημονικής σκέψης για την καλλιέργεια οπωροφόρων στη χώρα μας. Ξεκίνησε τη δραστηριότητά του υπό την καθοδήγηση του Ανώτερου Ερευνητή Πρώτου Βαθμού Todor Zahov (1929–1939). Εκδόθηκαν δύο Διατάγματα που υπέγραψε ο Τσάρος Boris III για την κατανομή 283 στρεμμάτων γης από την περιοχή του χωριού Nikolichevtsi κοντά στο Κιουστεντίλ στον Πειραματικό Σταθμό. Στα τέλη του 1944, ο Πειραματικός και Ελεγκτικός Σταθμός μετατράπηκε στο Ινστιτούτο Δοκιμών Καλλιέργειας Οπωροφόρων. Ιδρύθηκαν τρία τμήματα: Επιλογή και Μελέτη Ποικιλιών, Αγροτεχνικές Μέθοδοι και Προστασία Φυτών. Ξεκίνησαν δοκιμές ποικιλιών και αγροτεχνικών μεθόδων για άρδευση, κλωνικές υποκλήματα, προστασία φυτών και άλλα.

Στην περίοδο 1962–1967 διευθυντής του Ινστιτούτου ήταν ο Αναπληρωματικό Μέλος Καθηγητής Yordan Stoichkov, ο οποίος καταβάλλει προσπάθειες για εκσυγχρονισμό της υλικής βάσης (εργαστήρια, θερμοκήπια κ.λπ.) και για την ενίσχυση των προσόντων του επιστημονικού προσωπικού και του βοηθητικού προσωπικού. Η έκταση της γης που διαχειρίζεται το Ινστιτούτο αυξήθηκε κατά 1000 στρέμματα. Ιδρύθηκαν επίσης τρία στρέμματα θερμοκηπίων.

Το 1965 το Τμήμα Καλλιέργειας Οπωροφόρων του Σύνθετου Πειραματικού Σταθμού στο χωριό Negovan, περιοχή Σόφιας, ενσωματώθηκε στο Ινστιτούτο. Ξεκίνησαν τα πρώτα πειράματα σε γλάστρες με οπωροφόρα φυτά και άρχισαν μελέτες για το ριζικό σύστημα της μηλιάς, της αχλαδιάς και του δαμάσκηνου, καθώς και για τον προσδιορισμό των αναγκών σε λιπάσματα των οπωροφόρων φυτών μέσω διαγνωστικών φύλλων. Πραγματοποιήθηκαν τα πρώτα πειράματα στη Βουλγαρία για τον καθορισμό της επίδρασης του εναέριου ψεκασμού κατά της κνησμόρας, του σκώρου και των ακάρεων στη μηλιά. Ξεκίνησαν μελέτες για τη βιολογία και τα μέτρα καταπολέμησης της ασθένειας του αλευρώματος στη μηλιά και των ελιωτών στα κεράσια. Εγκρίθηκαν νέες ποικιλίες: αχλάδι – Pautalia, και κεράσι – Pobeda, Kyustendilska Khrushtyalka και Cherna Konyavska.

Στην περίοδο 1967–1970 εισήχθησαν περισσότερες από 250 ποικιλίες οπωροφόρων από τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Θέθηκαν οι βάσεις για βιολογική έρευνα στα κεράσια και τα βυσσινιά, καθώς και για την στοχευμένη χρήση της επαγόμενης μεταλλαξιγένεσης για την επιτάχυνση της διαδικασίας επιλογής. Το Ινστιτούτο έγινε κέντρο εφαρμογής της επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου στην καλλιέργεια οπωροφόρων και ανέλαβε την ευθύνη για την ανάπτυξη της παραγωγής κερασιών, βυσσινιών και αχλαδιών σε όλη τη χώρα και της παραγωγής μήλων στη Νοτιοδυτική και Βορειοδυτική Βουλγαρία. Μετά το 1982, όταν ιδρύθηκε η Γεωπονική Ακαδημία στη Σόφια, το Ινστιτούτο Καλλιέργειας Οπωροφόρων στο Κιουστεντίλ συμπεριλήφθηκε στη δομή της ως ανεξάρτητη επιστημονική μονάδα.

Ξεκίνησε εργασία σε θέματα που σχετίζονται με τη μηχανοποίηση στην καλλιέργεια οπωροφόρων, ανακοινώθηκε διαγωνισμός και διορίστηκε ερευνητής. Το 1985 κατασκευάστηκε σύστημα σταγονιστικής άρδευσης σε έκταση 90 στρεμμάτων και δημιουργήθηκε ένα σύμπλεγμα πειραμάτων με ποικιλίες μήλων, συνδυασμούς ποικιλιών-υποκλήματος, άρδευση, λίπανση και διαχείριση της επιφάνειας του εδάφους. Κατασκευάστηκαν: ένα σύμπλεγμα με εγκαταστάσεις για ριζοβολία ώριμων και πράσινων μοσχευμάτων και ένα σύμπλεγμα για «κυτταρικούς ιστούς» με εργαστήριο, εγκαταστάσεις προσαρμογής και πειραματική έκταση. Εξοπλίστηκαν και τέθηκαν σε λειτουργία τα ακόλουθα εργαστήρια: δύο αγροχημικά εργαστήρια, καθώς και εργαστήρια ιολογίας, κυτταρολογίας, φυσιολογίας και μικροβιολογίας. Συνομολογήθηκαν και εφαρμόστηκαν διμερείς συμφωνίες για επιστημονική και τεχνική συνεργασία με σχετικά ινστιτούτα από τη Ρωσία, την Ουκρανία, τη Μολδαβία, τη Γερμανία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, τη Σερβία, τη Βόρεια Μακεδονία, την Ελλάδα και άλλες. Οι εισαγωγικές δραστηριότητες, καθώς και η ανταλλαγή τεχνολογιών και επιστημονικών και τεχνικών επιτευγμάτων, αυξήθηκαν σημαντικά.

Μετά το έτος 2000

Το Ινστιτούτο Καλλιέργειας Οπωροφόρων στο Κιουστεντίλ και ο Πειραματικός Σταθμός Καλλιέργειας Οπωροφόρων και Κονσερβοποίησης στο Kostinbrod μετατράπηκαν στο Ινστιτούτο Γεωργίας. Το 2006 ο Σταθμός Δοκιμής Ποικιλιών στο χωριό Bagrentsi ενσωματώθηκε στο Ινστιτούτο και η καλλιεργήσιμη γη αυξήθηκε κατά άλλα 120 στρέμματα. Ξεκίνησε η δημιουργία τραπεζών γονιδίων για μήλο, κεράσι, βύσσινο και δαμάσκηνο. Εγκρίθηκαν οι ποικιλίες κερασιού Danelia και Stefania και τα υποκλήματα για κεράσι και βύσσινο – IK-M8 και IK-M9, καθώς και η ποικιλία δαμάσκηνου Kyustendilska Krasavitsa. Στη διεθνή έκθεση «AGRA» 2013 το Ινστιτούτο Γεωργίας στο Κιουστεντίλ βραβεύτηκε με χρυσά μετάλλια και πιστοποιητικά καινοτομίας για τη νέα ποικιλία μήλου Besapara, και στην ενότητα «Μηχανήματα, εξοπλισμός και τεχνολογίες για φυτική παραγωγή» για την «Τεχνολογία για αποτελεσματική και βιώσιμη παραγωγή μήλων» και την «Τεχνολογία για καλλιέργεια περιβόλων κερασιών». Εγκρίθηκαν έξι ποικιλίες μήλων και τέσσερις ποικιλίες κερασιού.

Στην Έκτη Εθνική Έκθεση – ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ, ΜΕΤΑΦΟΡΑ, ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ – ITI – 2015, η νέα αυτογόνιμη ποικιλία κερασιού Dima βραβεύτηκε με χρυσό μετάλλιο και δίπλωμα καινοτομίας.

Η ποικιλία μήλου Siyana, του Ινστιτούτου Γεωργίας – Κιουστεντίλ – μια πολλά υποσχόμενη ποικιλία που εμπλουτίζει την ποικιλιακή δομή της Βουλγαρίας