Ανεμόχορτο - Apera spica venti (L.) P.

Οι βλαστοί είναι λεπτοί και λείοι, όρθιοι και λιγότερο συχνά γονυπετείς-ανερχόμενοι, με ύψος 50–120 cm. Από ένα σωρό αναδύονται 4–10 βλαστοί. Τα φύλλα έχουν πλάτος 2–5 cm, είναι αυλακωτά και τραχιά κατά μήκος των άκρων. Ο μίσχος είναι βαθιά σχισμένος, λείοι, με γλώσσα και χωρίς ωτικά. Η ταξιανθία είναι μια πανίκηλα. Τα στάχυα είναι μονοάνθη, μικρά, πράσινα ή χρωματισμένα σε διάφορους βαθμούς σε βιολετί. Οι λεπίδες είναι λογχωτές, με την κάτω να είναι μικρότερη από την πάνω. Το κάτω λήμμα είναι ελαφρώς μικρότερο από τις λεπίδες. Προς το πάνω μέρος του είναι κροσσωτό-χνούδι, με αίχμη. Ο καρπός είναι ένας καρυόψης, σφιχτά εγκλεισμένος στα λήμματα, τα οποία είναι άχυρο-κίτρινα με βιολετί απόχρωση. Ο κόκκος είναι οβάλ, επιμήκης και μυτερός.

Αναπαράγεται από σπόρους, οι οποίοι βλαστάνουν στο έδαφος σε θερμοκρασία 10–12⁰C σε βάθος 2–5 cm. Ανθίζει και καρποφορεί από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο. Ένα μόνο φυτό σχηματίζει κατά μέσο όρο 9.600 (έως 84.000) σπόρους. Αναπτύσσεται σε υγρά εδάφη και αντέχει μόνο ήπια ξηρασία.

Ο αγριόχορτος μολύνει χειμερινές και ανοιξιάτικες καλλιέργειες με συμπαγή στάση, καλλιέργειες σειρών, λινάρι, αλφάλφα, τριφύλλι και χορτομείγματα. Αναπτύσσεται σε γκρι, καφέ και καστανά δασικά εδάφη.

Στη χώρα μας αυτό το ζιζάνιο είναι διαδεδομένο σε προποντιές και ορεινές περιοχές έως τα 1.600 m πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Με την αύξηση του υψομέτρου, η πυκνότητα του είδους αυξάνεται επίσης και η συνήθεια των φυτών αλλάζει, δηλαδή γίνονται ψηλότερα, με μεγαλύτερο αριθμό πλευρικών βλαστών και πολύ μεγαλύτερες πανικύλες.

Χρησιμοποιείται ως φυτό ζωοτροφής.