Εχθροί και ασθένειες της αγκινάρας

Αφίδες (Aphis spp.)

Προκαλούν κατσάρωμα και κιτρίνισμα των φύλλων. Τα προσβεβλημένα φυτά έχουν μειωμένη ανάπτυξη, γεγονός που οδηγεί στο σχηματισμό μικρών ή παραμορφωμένων μπουμποκιών. Εκτός από την άμεση ζημιά που προκύπτει από τη διατροφή τους, τα αφίδια εκκρίνουν άφθονο μελί, το οποίο εναποτίθεται στα φύλλα και δίνει μια υγρή και γυαλιστερή εμφάνιση στα αναπτυσσόμενα μπουμπόκια. Πάνω στο μέλι αναπτύσσονται μαύροι σαπροφυτικοί μύκητες, που καλύπτουν την επιφάνεια του φύλλου και εμποδίζουν τη φωτοσύνθεση. Οι απώλειες μπορούν να φθάσουν το 10–15% της παραγωγής λόγω κακής ποιότητας του προϊόντος.

Θρίπες (Frankliniella occidentalis)

Στο σημείο της βλάβης παρατηρούνται ασπριδερές–ασημί κηλίδες με μαύρες κουκκίδες. Σε έντονη προσβολή, τα μπουμπόκια παραμορφώνονται.

Μυγές δημιουργοί σηραγγών (Liriomyza huidobrensis)

Στα φύλλα παρατηρούνται ελικοειδείς σήραγγες. Σε σοβαρή προσβολή, τα φύλλα ξεραίνονται.

Νυκτορίδες (Noctuidae)

Οι κάμπιες των νυκτορίδων ροκανίζουν τα νεαρά φυτά στη βάση ή κοντά στην επιφάνεια του εδάφους. Επίσης, ανοίγουν τρύπες στα φύλλα.

Αράχνη με δύο κηλίδες (Tetranychus urticae)

Τα ακάρεα τρέφονται ρουφώντας τους χυμούς του φυτού. Το πρώτο σύμπτωμα της διατροφής είναι η εμφάνιση ασπροκίτρινων κηλίδων στην πάνω πλευρά του φύλλου. Αρχικά, οι κηλίδες εμφανίζονται ανάμεσα στα κύρια νεύρα των φύλλων. Καθώς αυξάνεται η βλάβη, η επιφάνεια του φύλλου ανάμεσα στα νεύρα αρχίζει να κιτρινίζει, αργότερα ολόκληρο το φύλλο γίνεται καφέ και ξεραίνεται. Τα φύλλα πολύ συχνά καλύπτονται με ιστό. Σε έντονη προσβολή, η φωτοσυνθετική ικανότητα του φυτού μειώνεται και αυτό φαίνεται αδύναμο με ζαρωμένα φύλλα. Τα ακάρεα μπορούν επίσης να εξαπλωθούν στα μπουμπόκια, στα οποία παρατηρούνται λευκές κηλίδες στην επιφάνεια και τα οποία καλύπτονται με ιστό.

Γυμνοσάλιαγκες (Limacidae)

Αποτελούν σημαντικό πρόβλημα σε πολυετείς φυτείες αγκινάρας, ιδιαίτερα το χειμώνα. Τα νεαρά άτομα και οι ενήλικες τρέφονται με όλα τα μέρη του φυτού. Κατά τη διατροφή, ανοίγουν τρύπες στα φύλλα. Οι γυμνοσάλιαγκες βλάπτουν επίσης τα μπουμπόκια τρώγοντας τους μαλακούς ιστούς της αγκινάρας. Αυτή η βλάβη αργότερα μαυρίζει και η ποιότητα του προσβεβλημένου προϊόντος μειώνεται σημαντικά.

Βερτισιλίωση (Verticillium dahliae)

Συμπτώματα της βερτισιλίωσης περιλαμβάνουν μαράγματα, χλώρωση και διακοπή της ανάπτυξης του φυτού. Στα φύλλα εμφανίζεται νέκρωση. Η αποχρωματισμός του αγγειακού συστήματος, ο οποίος είναι χαρακτηριστικός αυτής της ασθένειας σε άλλους ξενιστές, δεν παρατηρείται πάντα στην αγκινάρα. Τα μολυσμένα φυτά σχηματίζουν λιγότερα μπουμπόκια, είναι καχεκτικά, κιτρινίζουν και πεθαίνουν. Οι ρίζες παρουσιάζουν τον χαρακτηριστικό αποχρωματισμό των αγγείων που είναι τυπικός για αυτήν την ασθένεια.

Ερυσίβη (Leveillula taurica)

Το παθογόνο αποικίζει την κάτω πλευρά των παλαιότερων φύλλων. Τα σοβαρά μολυσμένα φύλλα κιτρινίζουν, έπειτα γίνονται καφέ. Με το πέρασμα του χρόνου, τα καφέ φύλλα μπορεί να ξεραθούν.

Γκρίζα σήψη (Botrytis cinerea)

Ο μύκητας που προκαλεί τη γκρίζα σήψη διεισδύει στα φυτά και στα βράκτια μέσω τραυμάτων που προκαλούνται από γυμνοσάλιαγκες, έντομα, παγετό ή άλλους παράγοντες. Τα μολυσμένα φυτά γίνονται καφέ στο εξωτερικό. Στην εσωτερική επιφάνεια αναπτύσσεται χαρακτηριστική γκρίζα μυκητιακή ανάπτυξη.

Ελέγχος εντόμων και ασθενειών

Η ολοκληρωμένη διαχείριση εντόμων και ασθενειών στην αγκινάρα περιλαμβάνει υγειονομικές πρακτικές όπως η απομάκρυνση παλαιών μολυσμένων φύλλων και υπολειμμάτων φυτών στο έδαφος μετά τη συγκομιδή. Θα πρέπει να πραγματοποιείται εβδομαδιαία παρακολούθηση, ειδικά στο τέλος του χειμώνα και κατά τη διάρκεια της άνοιξης. Επιλεκτικά εντομοκτόνα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν είναι απαραίτητα. Εγκεκριμένα προϊόντα για την αγκινάρα είναι: Thiovit Jet 80 WG 500 g/ha κατά της ερυσίβης και των ακάρεων; Deltagri EC 30–50 ml/ha κατά των νυκτορίδων; Chlorsirin 550 EC 80 ml/ha κατά των αφίδων.