Μέτρα προστασίας των φυτών σε περίπτωση ζημιάς από χαλάζι σε καλλιέργειες οπωροφόρων

Κατά τη διάρκεια χαλαζοπτώσεων, τα φύλλα σχίζονται και οι βλαστοί, τα κλαδάκια και τα κλαδιά τραυματίζονται. Η ζημιά είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη κατά την περίοδο της διόγκωσης και ωρίμανσης των καρπών. Η έκταση της ζημιάς εξαρτάται από την ένταση και τη διάρκεια του χαλαζιού, και φυσικά από την πληγείσα καλλιέργεια.

Το πρώτο μέτρο μετά από μια χαλαζοπτώση είναι η άμεση απομάκρυνση της μάζας πάγου από τα κλαδιά και, στην πρώτη ευκαιρία, η επεξεργασία τους με κατάλληλα μυκητοκτόνα που περιέχουν χαλκό. Όλα τα δέντρα πρέπει να επεξεργαστούν, ανεξάρτητα από το αν είναι καρποφόρα ή νεαρά. Τα τραύματα που προκαλεί ο χαλάζι αποτελούν σημαντική προϋπόθεση για μόλυνση από μυκητιακές και βακτηριακές ασθένειες.

Συνιστάται οι καρποί που καταρρέουν από το χαλάζι να συλλέγονται γρήγορα και να αξιοποιούνται ανάλογα με την καταλληλότητά τους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήνονται να σαπίσουν στην επιφάνεια του εδάφους. Τα τραύματα στα δέντρα είναι πολύ επικίνδυνα γιατί, εάν επηρεάσουν τα βαθύτερα στρώματα, επουλώνονται με δυσκολία. Στην περίπτωση μεγαλύτερου χαλαζιού, προκύπτουν σχισμές του φλοιού, που είναι μερικές φορές πολύ εκτεταμένες, και τα σοβαρά πληγέντα δέντρα πεθαίνουν. Επομένως, μετά από μια χαλαζοπτώση, τα τραύματα πρέπει να λειαίνονται, τα βαριά κατεστραμμένα μέρη να αφαιρούνται και οι επιφάνειες να επικαλύπτονται με λαδομπογιά. Τα οπωροφόρα δέντρα έχουν την ικανότητα να αναρρώνουν γρήγορα· επομένως, μετά από μηχανική βλάβη, τα κλαδιά με μικρές ζημιές αφήνονται, και εάν δεν αναρρώσουν, αποκόπτονται κατά το χειμερινό κλάδεμα.

Είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η προστασία των φυτών έναντι ασθενειών και εντόμων στα οπωροφόρα δέντρα μετά από μια χαλαζοπτώση, προκειμένου να αποτραπεί πρόσθετη ζημιά από κνίδωμα, σκώρο, αφίδες και άλλους.