Παρατηρήστε την ελμινθία της αμπέλου

Η ζημιά στα φύλλα της αμπέλου, γνωστή ως «φυσαλίδα της αμπέλου», προκαλείται από ένα πολύ μικρό άκαρι (Eriophyes vitis) με έντονα επιμήκη, μυτερό σώμα. Δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό με γυμνό μάτι. Η επίθεσή του γίνεται εμφανής όταν εμφανίζονται ζημιές στα φύλλα. Το άκαρι είναι διαδεδομένο σε όλη τη χώρα, συνήθως σε απομονωμένα εστιακά σημεία. Εμφανίζεται σε όλες τις ποικιλίες αμπέλου, με προτίμηση σε αυτές με τριχωτά φύλλα (Παμίδ, Διμιάτ, κ.λπ.).

Τα ενήλικα θηλυκά άκαρι διαχειμάζουν, συγκεντρωμένα σε μεγάλους αριθμούς κάτω από τα λέπια των οφθαλμών και κάτω από τον φλοιό των βλαστών. Την άνοιξη ενεργοποιούνται και μετακινούνται στα νεαρά φύλλα που αναδύονται, όπου γεννούν τα αυγά τους. Τα ενήλικα άκαρι και οι προνύμφες βρίσκονται στο κάτω μέρος των φύλλων και απορροφούν χυμό από αυτά. Στα σημεία του τρυπήματος οι ιστοί παραμορφώνονται, πολλαπλασιάζονται και σχηματίζονται κύστεις, που προεξέχουν στην επάνω πλευρά και είναι βαθουλωτές στην κάτω πλευρά. Το βαθουλωτό μέρος της κύστης καλύπτεται με ασπριδερές τρίχες που μοιάζουν με πιεσμένα βαμβακερά ίνες. Σε αυτές τα άκαρι γεννούν τα αυγά τους και αναπτύσσονται μέχρι να ξεραθεί το φύλλο, μετά από τα οποία μετακινούνται σε άλλα, πιο ζουμερά φύλλα στους νέους βλαστούς. Αργότερα οι κύστεις ξεραίνονται και γίνονται καφέ. Οι βλαστοί παύουν να αναπτύσσονται. Κατά τη διάρκεια του έτους αυτό το άκαρι αναπτύσσει 3–4 γενιές. Υπό βαρύτερη μόλυνση για αρκετά χρόνια, τα αμπέλια εξασθενίζουν σοβαρά και η καρποφορία επιδεινώνεται. Τα άκαρι συνεχίζουν να αναπτύσσονται το καλοκαίρι· το φθινόπωρο συγκεντρώνονται στους οφθαλμούς και παραμένουν εκεί για να διαχειμάσουν.

Από όλα τα είδη ακάρεων στην άμπελο, το κίτρινο αμπελόκαιρο και το ευρωπαϊκό κόκκινο άκαρι έχουν οικονομική σημασία. Τα άκαρι προκαλούν τις πιο σοβαρές ζημιές στα φύλλα ποικιλιών με πιο παχύ παλικαδικό παρέγχυμα – Παμίδ, Διμιάτ, Ρκατσιτέλι, Καμπερνέ Σουβινιόν, Μερλώ, κ.λπ.

Η πράσινη χρυσοματιά (Chrysoperla carnea) είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς βιολογικούς παράγοντες για την ολοκληρωμένη προστασία των φυτών. Υπό φυσικές συνθήκες το έντομο είναι ευρέως διαδεδομένο σε πολλές χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και άλλων ηπείρων. Είναι ένα ευρύ πολυφάγο είδος που τρέφεται με πολλούς τύπους αρθρόποδων και ακάρεων. Στην αγροβιοκοινότητα, η αφθονία των χρυσοματιών περιορίζεται από την επίδραση της θερμοκρασίας και της υγρασίας του αέρα. Επομένως, η πράσινη χρυσοματιά χρησιμοποιείται ως μέθοδος για εποχιακή τεχνητή απελευθέρωση για τη βιολογική προστασία των γεωργικών καλλιεργειών από διάφορα εντομοπαθήσεις.

Πράσινη χρυσοματιά (Chrysoperla carnea)

Όλα τα επιβλαβή είδη ακάρεων έχουν επίσης πολλούς φυσικούς εχθρούς – ακαροφάγους – θηρευτικά άκαρι, θηρευτικά κοριούς, χρυσοματιές, πασχαλίτσες, κ.λπ., που παίζουν σημαντικό ρόλο στη βιολογική ρύθμιση των πληθυσμών των ακάρεων. Η χρήση ακαριτσίδων απαιτείται όταν επιτευχθούν οικονομικά κατώφλια.

Στρατηγικές καταπολέμησης των παθήσεων

Για να είναι αποτελεσματική η ψεκασμός εναντίον αυτής της παθήσεως, πρέπει να πραγματοποιηθεί στα τέλη Απριλίου και στις αρχές Μαΐου, και σε αυτήν την καθυστερημένη και υγρή άνοιξη του τρέχοντος έτους – μέχρι το τέλος Μαΐου, όταν οι βλαστοί είναι 5–8 cm μακριά, τη στιγμή που τα άκαρι αρχίζουν να κινούνται στα νεαρά φύλλα, πριν έχουν σχηματίσει κύστεις.

Αυτή τη στιγμή οι βλαστοί είναι μικροί και τα φύλλα μπορούν να ψεκαστούν διεξοδικά. Οι περιοχές που πρέπει να υποβληθούν σε επεξεργασία είναι εκείνες όπου υπήρχε μεγαλύτερη ζημιά από άκαρι το προηγούμενο έτος και υπάρχει κίνδυνος ισχυρότερης αύξησης του πληθυσμού.

Εγκεκριμένα προϊόντα προστασίας φυτών

Εφαρμόζονται τα ακόλουθα προϊόντα: Thiovit Jet 80 WG (κατάλληλο για χρήση στη βιολογική γεωργία και εγγεγραμμένο για τον έλεγχο της φυσαλίδας της αμπέλου στην άμπελο) – 1,5 kg/ha, Shirudo (πρώην Masai WP) – 25 g/ha, Apollo 50 SC – 30–40 ml/ha.

*Το άρθρο ενημερώθηκε τον Μάιο του 2023