Ώρα για φύτεμα φθινοπωρινών σμέουρων

Η σμέουρα έχει μια σειρά πλεονεκτημάτων έναντι άλλων ειδών οπωροφόρων – ανθίζει αργότερα, δεν πάσχει από ανοιξιάτικους παγετούς και καρποφορεί κάθε χρόνο. Οι καρποί της είναι νόστιμοι, θρεπτικοί, με καλές θεραπευτικές ιδιότητες. Ενισχύουν την καρδιακή δραστηριότητα, εμπλουτίζουν τον οργανισμό με βιταμίνες και ορυκτά συστατικά, και αυξάνουν την όρεξη. Είναι γνωστά για την αντιπυρετική τους δράση, η οποία οφείλεται στην παρουσία σαλικυλικού οξέος.

Η επιλογή του χώρου για φύτευση σμέουρας γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της καλλιέργειας για κλιματικές και εδαφικές συνθήκες. Η προ-φυτευτική προετοιμασία του εδάφους περιλαμβάνει άροση στα 30–35 cm, ρηχή όργωση για ενσωμάτωση των λιπασμάτων και καλλιέργεια. Εφαρμόζεται κοπριά.

Η πιο κατάλληλη περίοδος για φύτευση είναι από τα τέλη Οκτωβρίου μέχρι την έναρξη των κρύων. Η φύτευση είναι επίσης δυνατή την άνοιξη – μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Η απόσταση μεταξύ των σειρών είναι μεταξύ 1,8–2 m. Η φύτευση γίνεται χειροκίνητα σε αυλάκια με βάθος περίπου 35 cm.

Οι νέες φυτείες λιπαίνονται με 8–10 kg/στρέμμα άζωτο, και οι καρποφόρες με 8–12 kg/στρέμμα. Σε βαρύτερα εδάφη, το άζωτο εφαρμόζεται μία φορά, νωρίς την άνοιξη, και αν είναι ελαφρύτερα, νωρίς την άνοιξη και στα τέλη Μαΐου. Η κορυφαία λίπανση των καρποφόρων φυτειών πραγματοποιείται μετά την άνθηση. Αν οι βροχοπτώσεις είναι ανεπαρκείς, γίνεται άρδευση όπως απαιτείται μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Η κλάδευση πραγματοποιείται κάθε χρόνο, κατά την οποία αφαιρούνται οι καρποφόροι διετείς βλαστοί και αραιώνονται οι μονοετείς. Το δεύτερο έτος μετά τη φύτευση, αφήνονται 2–3 βλαστοί ανά φυτό για καρποφορία και οι υπόλοιποι κοπούν χαμηλά. Τον τρίτο και τέταρτο χρόνο, ο αριθμός των καρποφόρων βλαστών αυξάνεται και οι φυτείες εισέρχονται σε πλήρη καρποφορία. Την άνοιξη, η κλάδευση πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια του πρήξιμο των οφθαλμών, αφαιρώντας όσους έχουν καταστραφεί από χειμερινούς παγετούς, ασθένειες και εχθρούς.

Φροντίδα για τα ημίθαμνα μαλακών καρπών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού

Οι σμέουρες πλήττονται από τις ασθένειες διδυμέλλα, καύση των βλαστών, σκωρίαση, ανθράκωση, και μεταξύ των ιών – μωσαϊκό και χλωρίωση των φλεβών. Οι πιο συνηθισμένοι εχθροί της σμέουρας είναι ο σκαθάρι της σμέουρας, οι ψείρες, ο Agrilus, η κουνούπια της σμέουρας, η μύγα της σμέουρας.

Στη Βουλγαρία, οι ακόλουθες ποικιλίες σμέουρας είναι οι πιο ευρέως διαδεδομένες:

Lyulin – οι καρποί ωριμάζουν από 27 Αυγούστου – 3 Οκτωβρίου. Είναι μεγάλοι, έντονα κόκκινοι, γυαλιστεροί, στιβαροί, με πολύ καλή γεύση και μέτριο άρωμα. Τα φυτά είναι ρωμαλέα και μετρίως αναπτυσσόμενα. Η ποικιλία είναι υψηλής παραγωγικότητας και μπορεί να καλλιεργηθεί χωρίς κατασκευή στήριξης.

Willamette – μια μετρίως παραγωγική Αμερικανική ποικιλία. Οι καρποί ωριμάζουν στην περίοδο 6–8 Ιουλίου. Είναι μεσαίου μεγέθους, κωνικοί με μικρούς σπόρους. Έχουν καλή γλυκιά-ξινή γεύση και άρωμα. Τα φυτά αναπτύσσονται μετρίως και καλλιεργούνται σε ψυχρότερες περιοχές υπό συνθήκες άρδευσης.

Bulgarski Rubin (Βουλγαρικός Ρουμπίν) – οι καρποί ωριμάζουν στην περίοδο 28–30 Ιουνίου. Είναι μεσαίου μεγέθους, ελαφρώς κωνικοί, ρουμπινί-κόκκινοι, δεν διαλύονται σε μεμονωμένους δρύπες, και έχουν ευχάριστη γλυκιά-ξινή γεύση και μέτριο άρωμα. Η ποικιλία είναι υψηλής παραγωγικότητας.

Shopska Alena – οι καρποί ωριμάζουν στην περίοδο 3–5 Ιουλίου. Είναι μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους, αμβλύ κωνικοί, φωτεινό κόκκινοι, με μέτριο γυαλάδα και μικρούς σπόρους. Αποσπώνται εύκολα, με πολύ καλή γλυκιά-ξινή γεύση και μέτριο άρωμα. Είναι κατάλληλοι για επεξεργασία και κατάψυξη. Τα φυτά αναπτύσσονται έντονα, ελαφρώς καλυμμένα με λεπτά αγκάθια. Η ποικιλία είναι υψηλής παραγωγικότητας.