Anthocoris nemoralis – ο φυσικός εχθρός της ψύλλας της αχλαδιάς

Αυτό το θηρευτικό κορίδο είναι ο πιο αποτελεσματικός εντομοφάγος παράγοντας της ψύλλας της αχλαδιάς και αντιπροσωπεύει τα 2/3 όλων των εντομοφάγων οργανισμών της.

Ένα κορίδο ρουφά καθημερινά 120 – 180 αυγά, 80 – 110 προνύμφες ή 85 – 90 νύμφες της ψύλλας, και μία προνύμφη δεύτερου σταδίου – αντίστοιχα 20 – 48, 21 – 30 και 14 – 21. Εάν δεν χρησιμοποιούνται εντομοκτόνα ευρέος φάσματος σε αχλαδώνες, το κορίδο μπορεί να επιτύχει πλήρη βιολογικό έλεγχο της ψύλλας.
Το ενήλικο έντομο είναι σκούρο καφέ, με μαύρο κεφάλι και προνώτο. Στο απικό τμήμα των ημι-πτερύγων υπάρχουν 3 ασπριδερές κηλίδες διατεταγμένες σε σχήμα ισόπλευρου τριγώνου. Οι κεραίες, εκτός από το δεύτερο τμήμα, είναι μαύρες. Το σώμα έχει μήκος 3,2 – 4 mm. Το αυγό είναι ελαφρά κυρτό, με όπερκουλο, μήκους 0,6 mm και πλάτους 0,25 mm. Η προνύμφη πρώτου σταδίου είναι πορτοκαλο-καφέ, και η προνύμφη τρίτου σταδίου είναι σκούρο καφέ, με πιο ανοικτά χρωματισμένα πτερυγικά μαξιλαράκια.
Στη Βουλγαρία το είδος αναπτύσσει 5 πλήρεις και εν μέρει μια 6η γενιά ετησίως και διαχειμάζει ως ενήλικο έντομο κάτω από το φλοιό των δέντρων, κάτω από πεσμένα φύλλα, σε φυτικά υπολείμματα και σε άλλα προστατευμένα μέρη.

Τα διαχειμάζοντα ενήλικα βγαίνουν από τη διαπαύση, εγκαταλείπουν τα χειμερινά τους καταφύγια και μεταναστεύουν κατά μήκος του φλοιού των δέντρων σε θερμοκρασία αέρα 10-12°C – συνήθως προς το τέλος Μαρτίου και αρχές Απριλίου. Τρέφονται με χειμερινά αυγά και νεαρές προνύμφες ακάρεων, αφίδων, ψυλλίδων και άλλων αρθρόποδων.

Τα ενήλικα και οι προνύμφες προτιμούν αυγά, νεαρές και ώριμες προνύμφες της ψύλλας της αχλαδιάς. Αυτό καθορίζει τη συνεχή παρουσία τους σε υψηλές ποσότητες σε αχλαδώνες.

Τα κορίδα γεννούν τα αυγά τους μεμονωμένα στο πάρεγχυμα των φύλλων της αχλαδιάς, σπάνια σε ομάδες των 3–5 αυγών. Ένα κορίδο γεννά 80–120 αυγά, ανάλογα με τη γενιά. Το στάδιο του αυγού διαρκεί 2–7 ημέρες, και το προνυμφικό στάδιο – 10–32 ημέρες. Τα κορίδα ζουν 50–56 ημέρες. Οι γενεές επικαλύπτονται και τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο εμφανίζονται πληθυσμοί πολλών διαδοχικών γενεών. Κατά αυτούς τους μήνες η πυκνότητα του κορίδου είναι η υψηλότερη.