Σπορά 2022

Η καλλιέργεια της ελαιοκράμβης είναι η πρώτη που ξεκινά με τις φθινοπωρινές σπορές. Η βέλτιστη περίοδος σποράς είναι προς το τέλος του Αυγούστου. Ωστόσο, δεδομένου ότι η υγρασία του εδάφους είναι περιοριστικός παράγοντας, σε περίπτωση παρατεταμένης ξηρασίας είναι απαραίτητο να αναμούν οι πρώτες βροχές του Σεπτεμβρίου. Ανάλογα με την περιοχή όπου καλλιεργείται, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι πριν από την έναρξη των χειμερινών παγετών τα φυτά πρέπει να έχουν σχηματίσει ροζέτα με 6–8 φύλλα και ένα καλά ανεπτυγμένο ριζικό σύστημα. Ελπίζουμε ότι έχετε τηρήσει τις «απαιτήσεις» της ελαιοκράμβης για καλά προετοιμασμένο έδαφος, χωρίς σβώλους, καθώς οι σπόροι είναι πολύ μικροί και απαιτούν στερεό υπόστρωμα. Με τη βασική καλλιέργεια θα έπρεπε να έχετε εφαρμόσει τα λιπάσματα φωσφόρου και καλίου, ενώ τα αζωτούχα λιπάσματα είναι υποχρεωτικά για την κορυφαία λίπανση. Η θρεπτική κατάσταση του εδάφους και ο ρυθμός λίπανσης προσδιορίζονται με τη μεγαλύτερη ακρίβεια μετά από ανάλυση εδάφους κάθε συγκεκριμένου αγρού. Είναι ήδη μέσα Οκτωβρίου και η σπορά της ελαιοκράμβης είναι γεγονός, οπότε απλώς το σημειώνουμε. Αλλά από τώρα και στο εξής ξεκινούν οι φροντίδες για τα αναπτυσσόμενα φυτά ελαιοκράμβης, τα οποία απειλούνται από επικίνδυνες εχθρούς και ασθένειες που μπορούν να διακυβεύσουν την απόδοση. Ποιοι είναι αυτοί;

Σαφφλάι του γογγυλιού – Anthalia rosae

Ζημιά

Το φθινόπωρο αναπτύσσεται η τρίτη γενιά του εχθρού. Οι ενήλικες σαφφλάι πετούν μέχρι το τέλος Οκτωβρίου και τοποθετούν τα αυγά τους στα κοτυλήδονα και στα πρώτα αληθινά φύλλα. Οι νεαροί προνύμφες τρέφονται στο κάτω μέρος των φύλλων, τρώνε τα σε μορφή μικρών λακκούβων. Καθώς μεγαλώνουν, δαγκώνουν τρύπες στις λεπίδες των φύλλων, οι οποίες σταδιακά μεγαλώνουν, κάνουν επίσης περιφερειακά δαγκώματα και αργότερα καταναλώνουν ολόκληρη τη λεπίδα του φύλλου, αφήνοντας μόνο τις κύριες φλέβες. Μετά την ολοκλήρωση της ανάπτυξής τους, οι προνύμφες σκάβουν στο έδαφος και παραμένουν εκεί για να διαχειμάσουν.

Έλεγχος

Ο χημικός έλεγχος πραγματοποιείται σε οικονομικό κατώφλι 2–3 προνυμφών/m² ή 2–3 κατεστραμμένων φυτών/m².

Εγγεγραμμένα εντομοκτόνα για έλεγχο: KARATE ZEON 5 CS – 15 ml/da; CITRIN MAX – 5 ml/da.

Ψύλλος του μίσχου της ελαιοκράμβης – Psylloides chrysocephala

Ζημιά

Ο εχθρός είναι ευρέως διαδεδομένος και σε υψηλή πυκνότητα πληθυσμού προκαλεί τεράστιες ζημιές. Αναπτύσσει μία γενιά ανά έτος. Διαχειμάζει ως αυγό, προνύμφη και ενήλικο έντομο. Τον Σεπτέμβριο οι ενήλικοι αρχίζουν να τρέφονται εντατικά και από το τέλος αυτού του μήνα μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου τοποθετούν αυγά. Οι νεοσκόποι προνύμφες αρχικά σκάβουν στο επιδερμίδα των μίσχων, και αργότερα στους μίσχους των φύλλων και στις κεντρικές φλέβες. Μερικοί από αυτούς εκκολάπτονται την άνοιξη. Ένα παρόμοιο είδος με τον ψύλλο του μίσχου της ελαιοκράμβης είναι ο Μικρός ψύλλος του μίσχου της ελαιοκράμβης. Άλλα επιβλαβή είδη στην ελαιοκράμβη είναι οι μαύροι, ανοικτόποδοι, κυματιστές ρίγες, λιναριού, κάνναβης και άλλα είδη ψύλλων.

Έλεγχος

Ο χημικός έλεγχος πραγματοποιείται σε κατώφλι ζημιάς: 2 ενήλικα/m² κατά την εμφάνιση; 4 ενήλικα/m² μετά την εμφάνιση του 3ου φύλλου; 3–5 προνύμφες ανά φυτό. Εγγεγραμμένα εντομοκτόνα για έλεγχο: DEKA EC – 30 ml/da; MAVRIK 2 F – 20 ml/da; CITRIN MAX – 5 ml/da.

Σκαθάρι του φύλλου της ελαιοκράμβης – Entomoscelis adonidis

Ζημιά

Τα σκαθάρια επιτίθενται σε πρόωρα σπαρμένη ελαιοκράμβη και τρέφονται με τα φύλλα. Σε υψηλή πυκνότητα πληθυσμού μπορούν να αραιώσουν τη σπορά. Σε μακρύ και ζεστό φθινόπωρο με λίγες βροχοπτώσεις, οι προνύμφες είναι επιβλαβείς. Τρέφονται με τη φυλλική μάζα της ελαιοκράμβης, καταστρέφοντάς την εντελώς και αφήνοντας μόνο τις φλέβες.

Έλεγχος

Ο έλεγχος πραγματοποιείται σε κατώφλι ζημιάς: 2–3 σκαθάρια/m² κατά την εμφάνιση.

Σκωληκότρυπα του μίσχου της ελαιοκράμβης – Ceuthorrhynchus picitarsis

Ζημιά: Οι προνύμφες του εχθρού είναι επιβλαβείς· δημιουργούν σήραγγες στους μίσχους των φύλλων και στη συνέχεια περνούν στον μίσχο. Σε αδύναμα φυτά με λεπτούς και κοντύς μίσχους φύλλων φτάνουν στο κεντρικό μέρος του μίσχου και σκάβουν στο σημείο ανάπτυξης ήδη από το φθινόπωρο. Τέτοια φυτά πεθαίνουν ή δεν σχηματίζουν κεντρικούς μίσχους, αλλά μόνο πλευρικούς.

Έλεγχος: Ο χημικός έλεγχος πρέπει να πραγματοποιείται σε πυκνότητα πληθυσμού: 2–4 σκαθάρια/m². Εγγεγραμμένα εντομοκτόνα για έλεγχο: MAVRIK 2 F – 30 ml/da; CITRIN MAX – 5 ml/da.

Ξηρή σήψη του μίσχου (Φωμά)

Παθογόνος: Leptosphaeria maculans – μύκητας

Συμπτώματα

Η ασθένεια στην ελαιοκράμβη εκδηλώνεται από την εμφάνιση του φυτού έως το στάδιο ανάπτυξης 6 φύλλων. Στα χαμηλότερα φύλλα σχηματίζονται ακανόνιστες στρογγυλές, γκριζοπράσινες κηλίδες με μικρές μαύρες κουκκίδες πάνω τους (πυκνίδια του παθογόνου). Οι κηλίδες σταδιακά νεκρώνονται και καλύπτουν τους μίσχους των φύλλων και τον μίσχο. Η μόλυνση του μίσχου συμβαίνει απευθείας στο ή πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. Η φωμά προσβάλλει επίσης το στέμμα, όπου εμφανίζονται σκούρες κηλίδες, που οδηγούν σε ξήρανση και θάνατο των φυτών. Η ασθένεια αναπτύσσεται σε κηλίδες στη καλλιέργεια και υπό ευνοϊκές συνθήκες εξαπλώνεται πολύ γρήγορα σε ολόκληρο το χωράφι.

Κύκλος ζωής

Ο παθογόνος επιβιώνει σε υπολείμματα φυτών και εν μέρει σε σπόρους ελαιοκράμβης. Η ανάπτυξη της φωμάς ευνοείται από βροχερό και υγρό καιρό και μια βέλτιστη ημερήσια θερμοκρασία 22–24 βαθμών.

Έλεγχος

Πρέπει να εφαρμοστεί ισορροπημένη λίπανση και να ελεγχθούν οι εχθροί στην ελαιοκράμβη, καθώς οι ζημιές τους χρησιμεύουν ως σημεία εισόδου για μόλυνση. Η φθινοπωρινή εφαρμογή μυκητοκτόνων μειώνει σημαντικά τη συχνότητα και τη σοβαρότητα της μόλυνσης, καθώς και τον κίνδυνο χειμερινής απόληξης των φυτών. Εγγεγραμμένα μυκητοκτόνα για έλεγχο: KARAMBA 60 EC – 120 ml/da; ORIUS 25 EW/DYNASTY 25 EW/TEBUMAX 25 EW – 50 ml/da; PICTOR SC – 50 ml/da με 20–40 l/da διάλυμα ψεκασμού; FOLICUR 250 EW/HORIZONT – 50–100 ml/da