Χαρούμενη Μπαμπά Μαρτς!

Η Γιαγιά Μάρτης έτρεχε, δένοντας μάρτη σε ένα κορίτσι, σε ένα αγόρι και σε ένα μικρό δέντρο!

Με ευχές για καλή υγεία, καλή τύχη, επιτυχία και ανοιξιάτικη διάθεση καθ' όλη τη διάρκεια του έτους!

Η παράδοση που σχετίζεται με την 1η Μαρτίου και το στολίσιο με μάρτη σηματοδοτεί τη μετάβαση από τον χειμώνα στην άνοιξη και χρονολογείται από την προχριστιανική εποχή. Πιστεύεται ότι τα μάρτη, κατασκευασμένα από στριμμένο λευκό και κόκκινο νήμα, προστατεύουν από διάφορους κινδύνους και αγγέλλουν την αρχή της νέας γεωργικής και αστρονομικής περιόδου. Γι' αυτό τα μάρτη κρεμιούνται επίσης σε ζώα και καρποφόρα δέντρα. Για υγεία και αφθονία!

Σύμφωνα με τις λαϊκές πεποιθήσεις, η Γιαγιά Μάρτης είναι η αδερφή του Μεγάλου Σέτσκου (Ιανουάριος) και του Μικρού Σέτσκου (Φεβρουάριος). Αυτός είναι ο λόγος που συνεχώς αλλάζει τη διάθεσή της – κάποιες φορές ευγενική και καλή, κάποιες φορές σκληρή και θυμωμένη. Γι' αυτό ο καιρός του Μαρτίου είναι τόσο ασταθής – τώρα ζεστός, τώρα παγωμένος.
 
Τα μάρτη βγάζονται όταν κάποιος δει έναν πελαργό ή ένα χελιδόνι και δένονται σε ένα ανθισμένο δέντρο, ή παλιότερα τοποθετούνταν κάτω από μια πέτρα. Μετά από κάποιο χρόνο (την επόμενη μέρα ή μετά από εννέα ημέρες) σήκωναν την πέτρα και αν από κάτω υπήρχαν μυρμήγκια, πιστευόταν ότι πολλά αρνιά θα γεννιόντουσαν μέσα στο χρόνο· αν υπήρχε σκαθάρι ή σκουλήκι – σήμαινε ότι τα μοσχάρια θα πολλαπλασιάζονταν. Σε κάποιες περιοχές, οι ηλικιωμένοι έριχναν τα μάρτη στο ποτάμι «για να φύγουν όλες οι δυστυχίες με το νερό».

Ακόμα και σήμερα οι άνθρωποι πιστεύουν ότι αν αφιερώσουν μια συγκεκριμένη μέρα του μήνα Μαρτίου στον εαυτό τους, μπορούν από αυτή να κρίνουν τι είδους χρόνος τους περιμένει.
Είναι ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ότι το έθιμο του στολισίου με ένα λευκό και κόκκινο νήμα είναι διαδεδομένο όχι μόνο στη Βουλγαρία. Το 2017 εγγράφηκε στον Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO ως κοινή υποψηφιότητα της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Μολδαβίας και της Βόρειας Μακεδονίας.