Η ποινικοποίηση της παράνομης εισαγωγής και εμπορίου ΜΦΠ που δεν έχουν εξουσιοδοτηθεί για χρήση δεν είναι στο gusto όλων

Σχόλιο του Emil Ivanov

Η εξαιρετικά πολύτιμη αποστολή – να φέρει διαφάνεια στο εμπόριο προϊόντων φυτοπροστασίας στη Βουλγαρία – έχει επιτέλους το φως της δημοσιότητας, έχει παρατηρηθεί στο ανώτατο επίπεδο διακυβέρνησης και είναι στο δρόμο (μετά την ψήφιση του Νόμου για την τροποποίηση και συμπλήρωση του Ποινικού Κώδικα) να λάβει νομική προστασία και ρυθμισμένους μηχανισμούς για την αντιμετώπιση της παράνομης και άδικης ανταγωνιστικότητας.

Τι συμβαίνει, ωστόσο, μετά από αυτό το κλειδί γεγονός; Αντί να βλέπουμε παγκόσμια χαρά και ικανοποίηση για τη νίκη της κοινής λογικής και της πραγματιστικής προσέγγισης, για τη νίκη προς όφελος της κοινωνίας στο σύνολό της – έμποροι φυτοφαρμάκων, γεωργικοί παραγωγοί, καταναλωτές, στους οποίους προσθέτουμε και τα καθαρά περιβαλλοντικά οφέλη – αντιμετωπίζουμε παράλογες εικασίες, τον περιβόητο βουλγαρικό σκεπτικισμό, εξαρτήσεις και υπονοούμενα, θεατρικές στάσεις και γελοίους ισχυρισμούς...

Δεδομένου ότι το επίκαιρο ζήτημα – ο αποκλεισμός των καναλιών κατάχρησης με πλαστά και μη εξουσιοδοτημένα προϊόντα φυτοπροστασίας – έχει γίνει το επίκεντρο της ιδιαίτερης προσοχής από ορισμένα πρόσωπα που επιδεικνύουν υπερακτικότητα, κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα, εναντίον αυτής της ιδιαίτερα σημαντικής απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου υπέρ της νόμιμης επιχειρηματικότητας, θα προσπαθήσω αμερόληπτα να απαντήσω τουλάχιστον σε ένα μέρος εκείνων που είναι δυσαρεστημένοι με τη νέα κατάσταση.

Ένα μόνο γεγονός. Ως αποτέλεσμα ελέγχων στο πλαίσιο της διεθνούς επιχείρησης SILVER AXE V, που συντονίστηκε από την Europol και την OLAF, πάνω από 25 τόνοι παράνομα εισαγόμενων προϊόντων φυτοπροστασίας κατασχέθηκαν στη χώρα μας πέρυσι. Είναι κοινό μυστικό ότι ένα από τα κανάλια αυτής της μη ρυθμισμένης εισαγωγής έχει ως προορισμό την Τουρκία. Αυτό φαίνεται αρκετά βάσιμος λόγος για κάποιους από τους επιχειρηματίες μας στον αγροτικό τομέα, που ανησυχούν για την υγεία των συμπατριωτών μας, να επιμένουν να ρωτούν: αν τα προϊόντα φυτοπροστασίας από την Τουρκία είναι επιβλαβή, γιατί συνεχίζουμε να εισάγουμε λαχανικά και φρούτα από εκεί;

Με την πρώτη ματιά αυτή η θέση είναι σε αρκετό βαθμό λογική. Αλλά είναι πραγματικά έτσι; Θα πάρω ως παράδειγμα τα λαχανικά, καθώς έχουν πιο σημαντικό ρόλο και μερίδιο από τα φρούτα στην τροφική αλυσίδα. Με κανέναν τρόπο αυτή η επιλογή δεν σημαίνει ότι τα φρούτα παραμελούνται· το κάνω για να μην αποκλίνουμε από τον κύριο στόχο. Λοιπόν. Στην ιδιότητά της ως εξωτερικό σύνορο της ΕΕ, η Βουλγαρία έχει ιδιαίτερα υπεύθυνο ρόλο. Στην περίπτωση αυτή, ο βουλγαρικός φυτοϋγειονομικός έλεγχος στα σημεία ελέγχου με την Τουρκία βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο – τόσο από την άποψη της επαγγελματικής εμπειρογνωμοσύνης όσο και από την άποψη του τεχνικού εξοπλισμού. Όλες οι εισερχόμενες αποστολές λαχανικών παρακολουθούνται υπό μεγεθυντικό φακό. Οι αξιολογήσεις και οι αναλύσεις είναι ολοκληρωμένες και λεπτομερείς – κατάσταση υγείας, παρουσία καραντινικών και εισβατικών εντόμων, υπολείμματα φυτοφαρμάκων κ.λπ. Ο βουλγαρός καταναλωτής δεν έχει κανένα απολύτως λόγο ανησυχίας. Το φράγμα ενάντια σε παραβιάσεις των φυτοϋγειονομικών απαιτήσεων είναι ένα αξιόπιστο εργαλείο διαχείρισης κινδύνου, για τη διακοπή οποιασδήποτε απόκλισης από τις αυστηρές απαιτήσεις της ΕΕ!

Από την άλλη πλευρά, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Τουρκία είναι πολύ μεγάλος παραγωγός λαχανικών (και φρούτων, φυσικά). Ένα σημαντικό μέρος αυτής της παραγωγής εξάγεται στη Ρωσία και στην ΕΕ – σε μεγάλες αγορές, σε αγορές με υψηλά όρια, σε ευαίσθητες αγορές με τεράστιες απαιτήσεις όσον αφορά αυτό το ευαίσθητο και εύθραυστο εμπόρευμα. Και στην Τουρκία, παρά το γεγονός ότι δεν είναι μέλος της ΕΕ, ισχύουν αυστηροί κανόνες για τη χρήση προϊόντων φυτοπροστασίας. Η ποιότητα των τουρκικών λαχανικών είναι πέραν κάθε αμφιβολίας!

Οι αγρότες και οι επιχειρηματίες μας στον αγροτικό τομέα ισχυρίζονται με υψηλό βαθμό βεβαιότητας ότι στην Τουρκία τα προϊόντα φυτοπροστασίας είναι πολλές φορές φθηνότερα από τα φυτοφάρμακα που προσφέρονται και πωλούνται νόμιμα στη βουλγαρική αγορά. Ένας τέτοιος ισχυρισμός απέχει πολύ από την αλήθεια! Οι πολυεθνικές εταιρείες της αγροχημικής βιομηχανίας πωλούν τα προϊόντα τους σε περίπου τις ίδιες τιμές στις διάφορες περιφερειακές αγορές σε όλο τον κόσμο. Εάν υπάρχουν αποκλίσεις, είναι αμελητέες. Στόχος αυτής της πολιτικής είναι η πρόληψη της κερδοσκοπίας και της παράνομης εξαγωγής.

Υπάρχει ένα όριο πέρα από το οποίο η ανοησία γίνεται ανυπόφορη, ακόμα και για μια κοινωνία σαν τη δική μας. Το θέμα είναι ότι όταν ένα προϊόν φυτοπροστασίας εμφανίζεται στη «μαύρη» αγορά στη χώρα μας σε τιμή 2–3 φορές χαμηλότερη από το ίδιο προϊόν που διανέμεται νόμιμα στη Βουλγαρία, αυτό είναι σίγουρη ένδειξη απάτης, παράνομης κατασκευής χωρίς ίχνος προέλευσης, περιεχομένου και ποιότητας. Με άλλα λόγια: προσοχή, σας προσφέρεται καθαρό πλαστό!

Οι ανήσυχοι θρηνητές για την αξιοζήλευτη μοίρα των βουλγάρων καλλιεργητών λαχανικών το παρακάνουν στην επιθυμία τους να ανακοινώσουν δυνατά στο κοινό ότι οι εγχώριοι παραγωγοί λαχανικών συνθλίβονται από όλες τις πλευρές. Από τη μια πλευρά – αναγκάζονται να αγοράζουν ακριβά και υπερβολικά ακριβά προϊόντα φυτοπροστασίας. Από την άλλη πλευρά – φθηνά τουρκικά (καθώς και ελληνικά και βορειομακεδονικά) λαχανικά, που εισάγονται στη χώρα μας μερικές φορές με τελωνειακούς δασμούς πληρωμένους, μερικές φορές χωρίς, τορπιλίζουν την αγορά, καταστρέφουν κάθε προσπάθεια των βουλγαρικών προϊόντων να προωθηθούν...

Και σε αυτή τη μπανάλικα δημοφιλή θέση υπάρχει σαφής ένδειξη υψηλού βαθμού ανακρίβειας, μια τάση να αντικαθίσταται η πραγματική πραγματικότητα με μύθους και θρύλους. Διότι στη βουλγαρική λαχανική παραγωγή υπάρχει ένα παράδοξο αναχρονισμός και ανισορροπία. Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια αυτός ο σημαντικός υποτομέας έχει στοχοποιηθεί με πολύ σημαντικούς οικονομικούς πόρους για υποστήριξη στο πλαίσιο διαφόρων προγραμμάτων και στρατηγικών κατευθύνσεων, η παραγωγή συνεχώς μειώνεται, και η τάση, προς μεγάλη μας λύπη, έχει σταθερές παραμέτρους. Αυτό το τοπικό φαινόμενο (να συνεχίζουμε να χύνουμε σε απύθμενους βαρέλιας) απαιτεί μια σε βάθος μελέτη, την οποία η πολιτική τάξη και το διοικητικό θεσμικό όργανο – το Υπουργείο Γεωργίας, Τροφίμων και Δασών – δεν μπορεί ή δεν θέλει, ή και τα δύο, να ξεκινήσει! Όποιος είναι τουλάχιστον επιφανειακά εξοικειωμένος με την προβληματική ύπαρξη της λαχανικής μας παραγωγής γνωρίζει ότι αυτό δεν είναι κενή κουβέντα κάτω από το τριανταφυλλιά, αλλά η ζωντανή πραγματικότητα. Μια πολιτική που βασίζεται αποκλειστικά στη πράξη της δαπάνης κάποιου χρήματος είναι ιδιοτελής και δεν λειτουργεί!

Η Τουρκία σε κάθε περίπτωση δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για το γεγονός ότι η βουλγαρική λαχανική παραγωγή είναι ακριβή, ασύμφορη, χαμηλής απόδοσης και μη ανταγωνιστική...