Συντομογραφία από την εφημερίδα «Φως»
Από τις 20 Σεπτεμβρίου υπάρχουν κυψέλες στη βεράντα του τελευταίου ορόφου του Εθνικού Παλατιού Πολιτισμού (ΕΠΠ). Όπως ακριβώς και στο Μπούντεσταγκ, στην Όπερα του Παρισιού, στο κέντρο του Λονδίνου και του Τόκιο. Η αστική μελισσοκομία αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια με όλη της τη δύναμη, ως μια προσπάθεια για μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση σχετικά με την απειλούμενη πληθυσμιακά μέλισσα. Σύμφωνα με την Greenpeace, έχει μειωθεί κατά 50% τα τελευταία πέντε χρόνια, ενώ στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ παρατηρείται το φαινόμενο των «άδειων κυψελών». Έρευνες αποδεικνύουν ότι ένας από τους κύριους λόγους για αυτό είναι τα φυτοφάρμακα. Η προτεινόμενη λύση είναι καθαρά βιολογική καλλιέργεια, χωρίς τη χρήση χημικών.
Η ιδέα για την τοποθέτηση κυψελών στη βεράντα του ΕΠΠ ανήκει στο ίδρυμα «Έχω Μια Μέλισσα». Ο Τρίφων Μιχαήλοφ, ο Στέφαν Ζλάτεφ και ο Πέταρ Πέτροφ δημιούργησαν τον οργανισμό για να δημοσιοποιήσουν το πρόβλημα της μέλισσας και να προκαλέσουν τους ανθρώπους να κρατούν κυψέλες ακόμα και στην πόλη. «Οι μέλισσες αντεπεξέρχονται στη ρύπανση χωρίς αυτή να επηρεάζει το προϊόν, αλλά δεν αντεπεξέρχονται στα φυτοφάρμακα. Και ακριβώς στην πόλη, σε αντίθεση με τα χωριά και τα καλλιεργητικά πεδία, δεν υπάρχουν φυτοφάρμακα», λέει ο Τρίφων. Αυτός ίσως είναι και ο λόγος που το μέλι που παράγουν οι μέλισσες που διατηρούνται στο ίδιο το κέντρο του Λονδίνου είναι από τα πιο ακριβά της πόλης. Μας υπενθυμίζουν ότι χωρίς τις μέλισσες να επικονιάζουν τα φυτά, ο κόσμος θα μετατραπεί σε έρημο.
Από τότε που ίδρυσαν τον οργανισμό τους, έχουν αναθρέψει πολλές αποικίες μελισσών σε όλη τη Βουλγαρία. Ο Πέταρ έχει μια κυψέλη στο μπαλκόνι του στην περιοχή «Μαναστίρσκι Λιβάδι» της πρωτεύουσας. «Η αλήθεια είναι ότι οι μέλισσες δεν τσιμπούν τυχαία ή έτσι απλά – κάποιος πρέπει να πειράξει την κυψέλη τους αδιακρίτως και χωρίς να γνωρίζει πότε, για να τσιμπήσουν», ισχυρίζεται ο Στέφαν. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν πάντα κυψέλες στη Σόφια, απλώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τις παρατηρούν.
Σύμφωνα με τους ιδρυτές του ιδρύματος «Έχω Μια Μέλισσα», το ΕΠΠ είναι μια προσβάσιμη τοποθεσία. Μετά από προηγούμενη ραντεβού, οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται μπορεί να δει τις κυψέλες και να λάβει τις απαραίτητες πληροφορίες.
Μια σημαντική διευκρίνιση είναι ότι οι κυψέλες του «Έχω Μια Μέλισσα» είναι φτιαγμένες από τις ίδιες τις μέλισσες. «Δεν χρησιμοποιούμε έτοιμα κεριά θεμελίωσης από λιωμένα άλλα κεριά κυψελών όπως στη συμβατική μελισσοκομία, γιατί υπολείμματα φυτοφαρμάκων και αντιβιοτικών εναποτίθενται στο κερί από κυψέλες, και αφού δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πού κρατούσαν οι άλλοι μελισσοκόμοι τις μέλισσές τους και αν υπήρχαν φυτοφάρμακα, η καλύτερη επιλογή είναι να μη χρησιμοποιούμε τέτοια κεριά θεμελίωσης». Ο Πέταρ, ο Στέφαν και ο Τρίφων είναι εθελοντές και αναπτύσσουν το έργο τους παράλληλα με τα κύρια απασχολήματά τους. «Ο στόχος μας είναι ένα εκατομμύριο κυψέλες. Θέλουμε οι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν ότι είναι εύκολο να κρατάς μέλισσες – είτε στην πόλη, σε εξοχικό, είτε σε χωριό, δεν έχει σημασία», λέει ο Τρίφων.
Προσφέρουν κυψέλες για χόμπι που μπορούν να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε μπαλκόνι της μεγάλης πόλης και να μετατρέψουν τη μελισσοκομία σε ένα χρήσιμο και ευχάριστο χόμπι.
Για περισσότερες πληροφορίες: www.ihaveabee.com
