Προς το τέλος της βλαστικής περιόδου, η ανάπτυξη των ασθενειών υποχωρεί αλλά δεν σταματά εντελώς. Η πυκνότητα των εχθρών μειώνεται σημαντικά. Πολλοί από αυτούς έχουν περάσει σε ανενεργά στάδια – νύμφες και αυγά.
Οι προβλεπόμενες βροχοπτώσεις κατά τη διάρκεια του μήνα θα αυξήσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης μυκητιακών παθογόνων στην ωριμάζουσα καλλιέργεια καρπών - όψιμη καφέ σήψη, όψιμο φουζικλάδιο στους καρπούς των όψιμων ποικιλιών οπωροφόρων δέντρων, αλλά συνολικά οι μετεωρολογικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου θα περιορίσουν την ανάπτυξη των μυκητιακών ασθενειών, με εξαίρεση τα ωίδια.
Σε οπωρώνες
Οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης φρούτων απολυμαίνονται. Αυτό πραγματοποιείται από ειδικό!
Για να διαπιστωθεί ο χειμερινός πληθυσμός της καρπόκαψας, καταμετρώνται ομάδες αυγών στους κορμούς και τα χοντρά κλαδιά 40-60 δέντρων, και για την ανθονόμο – δακτύλιοι αυγών σε 20 κλαδιά ηλικίας τριών και τεσσάρων ετών.
Περίπου δύο εβδομάδες πριν από τη συγκομιδή, οι οπωρώνες μηλιάς και αχλαδιάς των οποίων οι καρποί προορίζονται για αποθήκευση ψεκάζονται με Captan 80 WG (150-180 g/daa) για να προστατευτούν από το όψιμο φουζικλάδιο και άλλες ασθένειες που αναπτύσσονται στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης φρούτων.
Το αίτιο του φουζικλαδίου της μηλιάς – ο ασκομύκητας Venturia inaequalis (Cooke) Winter, με κονιδιακό στάδιο Fusicladium dendriticum (Wallr. & Fuckel) είναι οικονομικά η πιο επιζήμια ασθένεια της μηλιάς.
Διατηρείται στη σαπροφυτική του μορφή σε προσβεβλημένα πεσμένα φύλλα που διαχειμάζουν στην επιφάνεια του εδάφους, όπου μετά τη διαχείμαση σχηματίζονται ψευδοθήκια με ασκοσπόρια, προκαλώντας πρωτογενείς μολύνσεις την άνοιξη. Δεν ωριμάζουν ταυτόχρονα, αλλά σε περίοδο 7-9 εβδομάδων, συνήθως κατά την περίοδο της ανθοφορίας.
Η ωρίμανση και η απελευθέρωση των ασκοσπορίων συμβαίνει μόνο μετά από ύγρανση. Η βλάστηση των ασκοσπορίων είναι δυνατή μόνο παρουσία ελεύθερων σταγονιδίων νερού στην επιφάνεια του φυτού, αλλά η διάρκεια της διαδικασίας επώασης εξαρτάται από τη θερμοκρασία – στους 7-8 oC είναι 17 ημέρες, και στους 20 oC – μόνο 8 ώρες.
Σε περίπτωση όψιμης μόλυνσης σε ήδη ωριμάζοντες καρπούς, τα συμπτώματα της ασθένειας εκδηλώνονται ως σχετικά μικρές καφέ-μαύρες, σαφώς οριοθετημένες κηλίδες που συνεχίζουν να αναπτύσσονται και να μεγεθύνονται υπό συνθήκες αποθήκευσης. Αυτές οι βλάβες είναι πολύ συχνά η πρωταρχική αιτία για εντατική ανάπτυξη παθογόνων τυπικών της περιόδου αποθήκευσης – τεφρά σήψη, μαλακή σήψη, σήψη Alternaria, σήψη Trichothecium και άλλα.

Ο ασκομύκητας Venturia pyrina (Bref.) Aderhold, με κονιδιακό στάδιο Fusicladium pyrinum (Libert) Fuckel, αίτιο του φουζικλαδίου της αχλαδιάς, έχει υψηλό επιβλαβές δυναμικό και υπό συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξή του μπορεί να προκαλέσει πολύ σημαντική οικονομική ζημιά. Το παθογόνο διαχειμάζει όχι μόνο σε πεσμένα φύλλα, όπου αναπτύσσονται ασκοί με ασκοσπόρια, αλλά και σε έλκη στους βλαστούς.
Η ανάπτυξη της ασθένειας ευνοείται κατά τις περιόδους με συχνές βροχοπτώσεις, παρατεταμένη παραμονή σταγονιδίων νερού στους φυτικούς ιστούς και μέτρια υψηλές θερμοκρασίες.
Τα συμπτώματα της ασθένειας εκδηλώνονται αρχικά ως στρογγυλεμένες κηλίδες καλυμμένες με ακτινωτά αναπτυσσόμενη σκούρα πράσινη μυκητιακή ανάπτυξη. Αργότερα αυτές οι κηλίδες νεκρώνονται, σχηματίζοντας εκτεταμένες καμένες περιοχές και πρόωρη αποφύλλωση. Σε αντίθεση με τη ζημιά στη μηλιά, αυτές οι κηλίδες εμφανίζονται στην κάτω πλευρά των φύλλων και είναι πιο αισθητές
Για να διαπιστωθεί η πυκνότητα του ανθονόμου της αχλαδιάς στο τέλος του μήνα, πραγματοποιείται τίναγμα – αρχικά κάθε δεύτερη μέρα, και αφού ανιχνευτούν τα πρώτα έντομα, καθημερινά σε 10 δέντρα ανά 500 στρέμματα, κατανεμημένα σποραδικά σε όλη τη φυτεία.

Ο ανθονόμος της αχλαδιάς (Anthonomus pyri Kollar) προσβάλλει κυρίως την αχλαδιά, και αν και σπάνια, βλάπτει επίσης τη μηλιά, τη βερικοκιά, τη δαμασκηνιά. Απαντάται σε όλη τη χώρα. Ο ανθονόμος αναπτύσσει μία γενιά ετησίως. Διαχειμάζει ως αυγό στους οφθαλμούς της αχλαδιάς και ένα μικρό μέρος ως ενήλικο έντομο.
Τα σκαθάρια είναι ελαφρώς κινητά. Τον Σεπτέμβριο τρέφονται ροκανίζοντας τους φυλλικούς και ανθικούς οφθαλμούς προκειμένου να φτάσουν στη σεξουαλική ωριμότητα, μετά την οποία γεννούν τα αυγά τους. Μπορούν να καταστρέψουν περισσότερους από 40 οφθαλμούς. Τα θηλυκά ροκανίζουν έναν αγωγό στους μικτούς οφθαλμούς και στον πυθμένα του γεννούν από ένα αυγό. Η περίοδος ωοτοκίας διαρκεί 1,5-2 μήνες. Η μέση γονιμότητα είναι 15-20 αυγά.
Τα αυγά διαχειμάζουν και εκκολάπτονται το επόμενο έτος. Μερικά από τα σκαθάρια παραμένουν για να διαχειμάσουν και συνεχίζουν να γεννούν αυγά και την άνοιξη.
Οι καστανιές ψεκάζονται στις αρχές του μήνα, πριν από την ωοτοκία, με Koragen 20 SC (18-30 ml/daa) ή άλλο εντομοκτόνο επαφής για τον έλεγχο του ανθονόμου της καστανιάς. Ο ψεκασμός επαναλαμβάνεται δύο ακόμη φορές σε διαστήματα 7-10 ημερών.

Ο ανθονόμος της καστανιάς – Curculio (Balaninus) elephas Gyll. είναι ευρέως διαδεδομένος παντού. Βλάπτει την καλλιεργούμενη καστανιά και τη βελανιδιά. Εμφανίζεται μαζικότερα σε περιοχές όπου υπάρχουν φυτείες καστανιάς. Ο ανθονόμος αναπτύσσει μία γενιά ετησίως. Διαχειμάζει ως προνύμφη στο έδαφος, η οποία νυμφώνεται τον Ιούνιο.
Η ωοτοκία από τα σκαθάρια ξεκινά μόνο τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο. Με τη βοήθεια του μακρού ρύγχους τους, τα θηλυκά εναποθέτουν 1 έως 20 αυγά σε έναν μόνο καρπό. Η εμβρυϊκή ανάπτυξη διαρκεί 2-3 εβδομάδες.

Οι προνύμφες τρέφονται με το εσωτερικό των καρπών, οι οποίοι γίνονται σκουληκιασμένοι και γεμάτοι περιττώματα, ροκανισμένα υπολείμματα και αποβληθέντα δέρματα προνυμφών. Αφού ολοκληρώσουν την ανάπτυξή τους, ροκανίζουν μια στρογγυλή οπή, εγκαταλείπουν τον καρπό και πηγαίνουν στο έδαφος. Εκεί προετοιμάζουν ένα χωμάτινο κελί, σε βάθος 7 έως 40 cm, αλλά συχνότερα περίπου 15-25 cm, και παραμένουν σε αυτό μέχρι τον Ιούνιο-Ιούλιο του επόμενου έτους.
Σε φυτείες φράουλας
Πριν από τη μεταφύτευση, για καλλιέργειες καθαρές από ζιζάνια, οι φυτείες φράουλας ψεκάζονται με Roundup Energy (300-500 ml/daa για μονοετή και διετή ζιζάνια και 500-800 ml/daa για πολυετή) ή με διπλή σπορά καλυπτικών καλλιεργειών, που έγινε το προηγούμενο έτος – άνοιξη (50 % βρώμη + 25 % αρακάς + 15 % βίκος + 5 % φακήλια + 5 % σινάπι) και φθινόπωρο (60 % χειμερινή σίκαλη + 25 % τριχωτός βίκος + 10 % ερυθρή τριφυλλιά + 5 % ραπάνι κτηνοτροφικό).
Οι φυτείες φράουλας αρδεύονται με ένα από τα εντομοκτόνα - Decis 100 EC (17,5 ml/daa) ή άλλο με βάση τη δελταμεθρίνη, Mospilan 20 SP (30 g/daa), Naturalis (300 ml/daa) μέχρι το έδαφος να υγρανθεί σε βάθος 15 cm κατά των προνυμφών των ριζικών ανθονόμων.
Ο ριζικός ανθονόμος της φράουλας (Otiorhynchus rugosostriatus), ο τουρκικός ανθονόμος της αμπέλου (Otiorhynchus turca), ο μικρός ανθονόμος της αμπέλου (Otiorhynchus sulcatus) και ο ριζικός ανθονόμος της μηδικής (Otiorhynchus ligustici) προκαλούν ζημιά. Οι προνύμφες αυτών των ανθονόμων τρέφονται με τις ρίζες της φράουλας.
Πολλαπλασιαστικό Υλικό Φράουλας – Καθαρό από Ασθένειες και Εχθρούς
Το πολλαπλασιαστικό υλικό φράουλας επιθεωρείται για ασθένειες και εχθρούς που μεταδίδονται με αυτό – λευκές και ιώδεις-καφέ κηλίδες φύλλων, ριζικοί ανθονόμοι, νηματώδης της φράουλας, ακάρεο της φράουλας, ιολογικές ασθένειες, κ.λπ.
Το πολλαπλασιαστικό υλικό φράουλας απολυμαίνεται εάν έχει προσβληθεί από ακάρεο της φράουλας ή νηματώδη της φράουλας, με εμβάπτιση για 13-15 λεπτά σε νερό θερμοκρασίας 45-50 oC.
Σε αμπελώνες
Ο έλεγχος κατά του περονόσπορου στα φυτώρια αμπέλου συνεχίζεται. Μετά τη σποριοποίηση του παθογόνου, πραγματοποιείται επέμβαση με ένα από τα σκευάσματα - Quadris 25 SC – 0,075 – 0,1 %, Ridomil Gold Combi 45 WG – 200 g/daa, Ridomil Gold R WG – 500 g/daa, Ridomil Gold SL – 20 ml/daa. Το Serenade ASO είναι επίσης μια επιλογή, αλλά δρα πιο αδύναμα από τα συστηματικά μυκητοκτόνα που αναφέρονται. Πριν από τη βροχή, καθώς τα αναφερόμενα μυκητοκτόνα δεν είναι συστηματικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάποιο παρασκεύασμα χαλκού - 1 % Bordeaux – 180 - 300 g/daa διάλυμα, Funguran OH 50 WP – 150 - 250 g/daa, Champion WP - 0,3 %, Kaper Key – 180 - 300 g/daa.
Κατά τη διάρκεια του μήνα Σεπτεμβρίου, πρέπει να δοθεί σοβαρή προσοχή στον έλεγχο της τεφράς σήψης.

Το αίτιο της ασθένειας είναι ο μύκητας Sclerotinia fuckeliana, με κονιδιακή μορφή Botrytis cinerea Persoon f.sp. vitis. Σε βροχερό καιρό προκαλεί σημαντική ζημιά στα σταφύλια. Αναπτύσσεται πολύ πιο έντονα σε ραγισμένες ρώγες μετά από βροχόπτωση, κατά τη διάρκεια της μαλάκωσης των ρωγών και κατά τη συγκομιδή. Σε όλα τα προσβεβλημένα σημεία, σχηματίζεται άφθονη γκριζόλευκη ανάπτυξη με ελαφρά καφέ απόχ