Χαρακτηριστικά της καλλιέργειας και φροντίδας για τις κυριότερες καλλιέργειες λαχανικών κατά την άνοιξη.

Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο φυτεύονται κάποιες καλλιέργειες ανθεκτικές στο κρύο.

Το καλοκαιρινό σκόρδο για παραγωγή κεφαλιών φυτεύεται από το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου μέχρι τις αρχές Μαρτίου. Χρησιμοποιούνται κεφάλια με καλά ανεπτυγμένες σκελίδες. Φυτεύονται μόνο οι εξωτερικές σκελίδες, καθώς είναι μεγαλύτερες και παράγουν ρωμαλέα φυτά.

Μια σημαντική προϋπόθεση είναι να προέρχονται από απολύτως υγιή κεφάλια. Το υλικό φύτευσης μπορεί να μεταδώσει τη μορφή του στελέχους νηματώδη που προσβάλλει το σκόρδο και το κρεμμύδι και είναι εξαιρετικά επιβλαβής. Οι προσβεβλημένες σκελίδες απέχουν πολύ μεταξύ τους στο κεφάλι, συχνά έχουν κιτρινοκαφέ χρώμα και δυσάρεστη οσμή. Κατά την αποθήκευση ο νηματώδης συνεχίζει να αναπτύσσεται και τα βαριά μολυσμένα κεφάλια συνήθως πεθαίνουν. Το σκόρδο δεν πρέπει να φυτεύεται στο ίδιο σημείο νωρίτερα από κάθε 3-4 χρόνια.

Τεχνολογία καλλιέργειας σκόρδου

Η απολύμανση των σκελίδων πριν από τη φύτευση πραγματοποιείται με εμποτισμό σε νερό. Τοποθετούνται σε μια διάτρητη συσκευασία της οποίας ο πάτος αγγίζει το νερό. Οι νηματώδεις μεταναστεύουν στο νερό, το οποίο αλλάζει και απορρίπτεται κάθε 24 ώρες. Είναι ακόμα καλύτερα αν το νερό είναι τρεχούμενο. Η διαδικασία διαρκεί τρεις ημέρες και στη συνέχεια οι σκελίδες βυθίζονται σε διάλυμα φορμαλίνης 1% και απλώνονται στον ήλιο για μερικές μέρες για να στεγνώσουν. Αποθηκεύονται στους 4-5°C. Ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, γερμπέρα, κατιφές και λυκίσκο δεν προσβάλλονται από τον νηματώδη που μολύνει το σκόρδο.

Πριν από τη φύτευση, είναι σκόπιμο να βουτήξουμε τις σκελίδες σε διάλυμα εξουσιοδοτημένου μυκητοκτόνου κατά του γκρι μούχλας που προκαλείται από τον μύκητα Borytis porri και της λευκής σκληρωτιακής σήψης.

Στα τέλη Φεβρουαρίου – αρχές Μαρτίου, σπέρνονται κρεμμύδια για παραγωγή κεφαλιών με άμεσο σπόρο από σπόρο ή από μικρά κρεμμυδάκια. Χρησιμοποιούνται καλά αεριζόμενες, πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά εδάφη, καλά αποστραγγιζόμενα και καλά εκτεθειμένα στο ηλιακό φως, σε οικόπεδα ελεύθερα από ζιζάνια. Συνιστάται οι καλλιέργειες που προηγουμένως καλλιεργήθηκαν στον χώρο να είχαν λιπασθεί με κοπριά, γιατί τα κρεμμύδια δεν ανέχονται άμεση λίπανση με αυτή. Για ομοιόμορφη και γρήγορη βλάστηση των κρεμμυδιών, το ξηρό τμήμα του λαιμού κόβεται πριν από τη φύτευση, φροντίζοντας να μην καταστραφεί η άκρη ανάπτυξης. Εμποτίζονται σε νερό σε θερμοκρασία δωματίου. Τα κρεμμύδια εισάγονται σε βάθος 2 έως 4 cm, πιέζονται καλά στο έδαφος και ποτίζονται.

Τεχνολογίες καλλιέργειας κρεμμυδιών

Μετά τη φύτευση των κρεμμυδιών, η κύρια φροντίδα είναι να διατηρείται το έδαφος χαλαρό και απαλλαγμένο από ζιζάνια. Η εμπειρία δείχνει ότι όταν τα κρεμμύδια για σπόρο φυτεύονται το Φεβρουάριο, οι αποδόσεις είναι υψηλότερες από όταν φυτεύονται το φθινόπωρο.

Τα καρότα για πρώιμη παραγωγή αγρού σπέρνονται από 20 Φεβρουαρίου έως 10 Μαρτίου. Οι σπόροι τους μπορούν να μεταδώσουν μαύρη σήψη, μια επικίνδυνη ασθένεια των ριζοκηπευτικών. Επομένως, σπέρνονται μόνο σπόροι που προέρχονται από υγιή φυτά. Για την καλλιέργεια, επιλέγονται οικόπεδα που απέχουν από εκείνα όπου καλλιεργήθηκαν καρότα την προηγούμενη χρονιά. Καλοί προκάτοχοι είναι οι ψυχανθές, οι αγγούρια, και γενικά καλλιέργειες λιπασμένες με κοπριά. Το έδαφος πρέπει να είναι καλά καλλιεργημένο και απαλλαγμένο από ζιζάνια.

Από τα τέλη Φεβρουαρίου έως τις 10 Μαρτίου, σπέρνονται μαϊντανός και άνηθος, και παστινάκι – από 10 Φεβρουαρίου έως 10 Μαρτίου. Σπέρνονται σπόροι σέλινου για παραγωγή σπορόφυτων, τα οποία καλλιεργούνται για περίπου 70 ημέρες πριν από τη μεταφύτευση σε εξωτερικό χώρο. Μπιζέλια σπέρνονται στα τέλη Φεβρουαρίου – αρχές Μαρτίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είναι επίσης ώρα για ραπανάκια και σπανάκι.

Τεχνολογία καλλιέργειας ψυχανθών λαχανικών

Κατά τη διάρκεια αυτής της πρώιμης περιόδου, γίνεται προετοιμασία των σποροπατάτων, τα οποία στη λαχανουργία καλλιεργούνται ως πρώιμη ανοιξιάτικη καλλιέργεια. Κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου, οι κόνδυλοι υποβάλλονται σε διάφορες επεμβάσεις προκειμένου να αποκτήσουν καλούς, κοντύς και ποικιλίας χρωματισμού βλαστούς.

Η φύτευση των πρώιμων πατατών ξεκινά στις αρχές Μαρτίου στις πιο ζεστές περιοχές της χώρας. Τρεις εβδομάδες πριν, οι κόνδυλοι σκληραίνουν με το να σκοτεινιάζεται το δωμάτιο και να ψύχεται στους 2/3 βαθμούς. Κατά τη διάρκεια αυτών των χειρισμών εμφανίζονται διάφορα συμπτώματα ασθένειας στους κόνδυλους. Εάν κουβαλούν λοίμωξη, είναι πολύ σημαντικό να αφαιρεθούν κόνδυλοι που εμφανίζουν ακόμα και τις μικρότερες κηλίδες σήψης, γιατί η λοίμωξη αυξάνεται κατά την αποθήκευση. Επομένως, η φύτευση υγιούς σπορικού υλικού είναι μια βασική προϋπόθεση για την πρόληψη επιθέσεων από τις πιο επικίνδυνες ασθένειες. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της νεκρωτικής σήψης, η λοίμωξη στο χωράφι ανανεώνεται κυρίως από άρρωστους κόνδυλους.