Τεχνολογία για την Καλλιέργεια Πράσου

Καλλιεργείται σε όλες τις περιοχές της χώρας. Περιέχει λιγότερο αιθέριο έλαιο από το κρεμμύδι και το σκόρδο και επομένως είναι λιγότερο καυτερός, με πιο ευχάριστη γεύση, και μπορεί να καταναλωθεί σε μεγαλύτερες ποσότητες. Καλλιεργείται κυρίως μέσω σποροφύτων.

Κατάλληλοι προηγούμενοι καλλιέργειες είναι το μαρούλι, τα πράσινα μπιζέλια, το κουνουπίδι, το πρόιμο λάχανο, κ.λπ. Το πράσο καταλαμβάνει την έκταση από το τέλος Ιουνίου ή τις αρχές Ιουλίου μέχρι τις αρχές ή τα μέσα Δεκεμβρίου.

Για την ανάπτυξη σποροφύτων, οι σπόροι σπέρνονται στα τέλη Φεβρουαρίου – αρχές Μαρτίου σε ανοιχτό σποροφυτώριο. Για 1 τ.μ., χρησιμοποιούνται 6–8 γρ. σπόρου, και για 1 στρέμμα απαιτούνται 250–300 γρ. και 40–50 τ.μ. έκταση σποροφυτώριου. Η φροντίδα των σποροφύτων περιλαμβάνει: τακτική άρδευση, λίπανση και ξερίζωμα. Όταν η σπορά γίνεται γύρω στα μέσα Μαρτίου, τα σπορόφυτα είναι έτοιμα για μεταφύτευση στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου. Τα κριτήρια για καλής ποιότητας σπορόφυτα είναι το μέσο βάρος ενός φυτού πάνω από 4 γρ. και η διάμετρος του ψευδοκοτσάνιου στο κάτω μέρος του 5–7 χιλ.

Μετά τη συγκομιδή του προηγούμενου, το έδαφος οργώνεται σε βάθος 20–22 εκ., και στη συνέχεια καλλιεργείται και τσαρώνεται. Το πράσο καλλιεργείται σε υψηλό επίπεδο κρεβάτι ή επίπεδη επιφάνεια σε τετρασείρα λωρίδα 60+30+30+30/8–10 εκ.· μπορεί επίσης να φυτευτεί δύο φυτά μαζί σε απόσταση 15 εκ.

Αμέσως μετά τη φύτευση, πραγματοποιούνται πιο συχνές αρδεύσεις για να εξασφαλιστεί η εγκατάσταση. Οι καλλιέργειες πρέπει να αρδεύονται τακτικά. Για τον έλεγχο των ζιζανίων στην καλλιέργεια πράσου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Lentagran WP – 200 γρ./στρ. εναντίον ετήσιων πλατύφυλλων ζιζανίων – εφαρμοζόμενο μία φορά την άνοιξη, μετά τη φύτευση, όταν το τρίτο φύλλο είναι καθαρά ορατό (>3 εκ.).

Με την πρώτη καλλιέργεια των φυτών, είναι σκόπιμο να εφαρμοστεί κορυφαία λίπανση με νιτρικό αμμώνιο σε ποσοστό 10–15 κιλά/στρ. Το πράσο καλλιεργείται με καλλιεργητή 2–3 φορές ρηχά (5–6 εκ.) ή χειροκίνητα. Η δεύτερη κορυφαία λίπανση με νιτρικό αμμώνιο, επίσης σε ποσοστό 10–15 κιλά/στρ., μπορεί να πραγματοποιηθεί στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου.

Το πράσο συγκομίζεται αργά το φθινόπωρο, στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου. Τα φυτά υποκόπτονται με μαχαίρι-φτυάρι. Τα ξεραμένα ή κιτρινισμένα φύλλα των ξεριζωμένων φυτών αφαιρούνται, το χώμα γύρω από τις ρίζες καθαρίζεται και τα φύλλα κόβονται 15–20 εκ. πάνω από το ψευδοκοτσάνι. Τα καθαρισμένα φυτά δένονται σε δέσμες των 25–30 τεμαχίων. Οι μέσες αποδόσεις είναι περίπου 3,0–3,5 τόνοι/στρ., αλλά μπορούν να επιτευχθούν αποδόσεις 5–6 τόνων/στρ.

Για τον έλεγχο των ζιζανίων στην καλλιέργεια πράσου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ακόλουθα ζιζανιοκτόνα: LENTAGRAN WP (200 γρ./στρ. εναντίον ετήσιων πλατύφυλλων ζιζανίων) – εφαρμόζεται μία φορά την άνοιξη· FOCUS ULTRA / STRATOS ULTRA (200 ml/στρ.) εναντίον ετήσιων χορτοειδών ζιζανίων και εθελοντικών δημητριακών (σιτάρι, κριθάρι) και πολυετών χορτοειδών ζιζανίων, συμπεριλαμβανομένου του ριζωματώδους johnsongrass· CHALLENGE 600 SC (400 ml/στρ. εναντίον ετήσιων χορτοειδών και πλατύφυλλων ζιζανίων) σε πράσο για παραγωγή σπόρου, εφαρμόζεται μετά τη σπορά και πριν από την εμφάνιση.