Βοτανικό σπιράλ

Ένα γνωστό μοντέλο ενός κήπου βοτάνων είναι η λεγόμενη σπείρα βοτάνων. Δείχνει πώς είδη που διαφορετικά απαιτούν διαφορετικές κλιματικές συνθήκες διατάσσονται σε μια μικρή περιοχή. Πώς επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα; Φυτά που αγαπούν τη σκιά και την υγρασία φυτεύονται στην βόρεια πλευρά του σπειροειδούς κήπου ή στη βάση του, ενώ ένας θάμνος λεβάντας, για παράδειγμα, ο οποίος είναι ανεκτικός σε ξηρότερο έδαφος και παρατεταμένη ηλιοφάνεια, φυτεύεται στην κορυφή. Στη βάση, τοποθετείται ένα δοχείο για τη συλλογή του νερού της βροχής, και μέσα σε αυτό και προς τα πάνω κάτω από το έδαφος και στο ριζικό σύστημα των φυτών, τοποθετείται ένα εύκολα ποτιζόμενο φυτίλι, για παράδειγμα, ένα ύφασμα στριμμένο σε σχοινί. Ο κήπος αντιπροσωπεύει τέσσερις κλιματικές ζώνες σε μία – ξηρή ή μεσογειακή, εύκρατη, υγρή ή τροπική, και υδάτινη. Η σπείρα βοτάνων τοποθετείται συνήθως κοντά στην κουζίνα για να είναι εύκολα προσβάσιμη για κάθε μαγείρεμα και ανάγκη για φρέσκα βότανα.