Καλαμπόκι – μια μεγάλη πρόκληση για τον επαγγελματισμό του Βούλγαρου αγρότη

Η παραγωγή καλαμποκιού στη χώρα μας, σε αντίθεση με την παραγωγή του στις γειτονικές χώρες - Ρουμανία και Σερβία, οι οποίες βρίσκονται στην κορυφή της Ευρώπης σε έκταση και απόδοση, είναι πολύ μέτρια όσον αφορά το όραμα, την κλίμακα και τα αποτελέσματα. Στην πράξη, παραμένει μόνο μία κατεύθυνση - καλαμπόκι σιτηρών σε μη αρδευόμενη γη. Στο νότιο μισό της χώρας, αυτή η καλλιέργεια είναι περισσότερο βοτανική έννοια παρά πραγματικό υπάρχον δεδομένο, και πιο συγκεκριμένα - ένα φυτικό είδος σε εξαφάνιση!

Ποιο είναι το πρόβλημα με την παραγωγή καλαμποκιού στη χώρα μας; Προφανώς, υπάρχει μια πέτρα στο παπούτσι μας που προκαλεί δυσφορία... Πριν απαντήσω, ας θυμηθούμε τι τεχνολογική υποστήριξη έχουμε για αυτήν την παραγωγή.

Πρώτον: Η βουλγαρική βελτίωση, που πραγματοποιείται στο Ινστιτούτο Έρευνας Καλαμποκιού στην Κνέζα, που πέρυσι γιόρτασε τα 90ά του γενέθλια, έχει πλέον εξαιρετικά μικρό μερίδιο αγοράς. Μεγάλο μέρος της παραγωγής βασίζεται σε ξένη βελτίωση. Το χρώμα της παγκόσμιας γενετικής είναι εδώ – "Pioneer", "Syngenta", "Monsanto", KWS, "Euralis"... Αξιόλογες μάρκες με καινοτόμα χαρτοφυλάκια προϊόντων από όλες τις ομάδες της FAO. Οι υβρίδιοι αυτών των μεγαεταιριών σπόρου έχουν υψηλό δυναμικό απόδοσης, είναι προσαρμοσμένοι και ταιριάζουν καλά με το terroir μας (συνδυασμός γεωγραφικής θέσης, κλίματος και εδάφους).

Δεύτερον: Η φυτοπροστασία για το καλαμπόκι επικεντρώνεται κυρίως στον έλεγχο των ζιζανίων, για τον απλό λόγο ότι οι ασθένειες και τα παράσιτα είναι ακόμη περιφερειακά, όχι οικονομικά "ενδιαφέροντα". Η παγκόσμια βιομηχανία αγροχημικών, που εκπροσωπείται εδώ από τις κορυφαίες πολυεθνικές εταιρείες "Bayer CropScience", BASF, "Syngenta" και "DuPont", προσφέρει εδώ τις υπερ-ισχυρές, υπερ-καινοτόμες, υπερ-εντατικές της προϊόντα και τεχνολογικούς πόρους. Αυτή είναι φυτοπροστασία κορυφαίας κατηγορίας! Η οποία είναι ικανή να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε μορφή εισβολής και οποιαδήποτε σύνθεση ζιζανιοχλωρίδας.

Τρίτον: Η ισορροπημένη διατροφή με μακρο- και μικροστοιχεία είναι βασικός παράγοντας για την επίτευξη μέγιστων αποτελεσμάτων στην παραγωγή καλαμποκιού. Τα τελευταία χρόνια, πολλά φυλλόκορμα λιπάσματα έχουν εμφανιστεί στην εγχώρια αγορά – διαφορετικών περιεχομένων, συνθέσεων και δράσεων, τα οποία συμπληρώνουν την εδαφοποίηση, διορθώνουν διάφορες ελλείψεις και αναπληρώνουν χαμένες ωφέλειες.

Ένα μοναδικό φυλλόκορμο λίπασμα και βελτιωτής εδάφους είναι το Amalgerol, που προσφέρεται εδώ από την εταιρεία "Heminova". Είναι ένα φυσικό προϊόν που περιέχει εκχύλισμα φυκιών, αποσταγμένο παραφινέλαιο, φυτικά έλαια και εκχυλίσματα βοτάνων. Το Amalgerol επιταχύνει την ανάπτυξη του καλαμποκιού, συμπεριλαμβανομένου του ριζικού συστήματος (ένας εξαιρετικός δείκτης, ειδικά για αυτή την καλλιέργεια), αυξάνει την ανθεκτικότητα των φυτών στην ξηρασία και βοηθά στην ξεπεράσμα των αρνητικών της ξηρασίας.

Ένα άλλο παράδειγμα προς την κατεύθυνση των δυνατοτήτων για την ξεπεράσμα καταστάσεων στρες που προκαλούνται από αβιοτικούς παράγοντες είναι το μυκητοκτόνο Retengo από την έννοια AgCelence της BASF. Η ενεργός ουσία - η στροβιλουρίνη πυρακλοστροβίνη, η τελευταία ανάπτυξη της γερμανικής αγροχημικής εταιρείας, προστατεύει το καλαμπόκι από ασθένειες ενώ βελτιώνει τη φυσιολογική κατάσταση και την ανθεκτικότητα στο στρες. Η φυσιολογική δράση του Retengo καταστέλλει το σχηματισμό αιθυλενίου, της ορμόνης που υπό συνθήκες στρες συνθέτεται σε μεγαλύτερες ποσότητες και οδηγεί σε πρόωρη ωρίμανση. Στον ρόλο του ως μυκητοκτόνο, ελέγχει την ελμινθоспориωση και τη σκωρίαση.

Η μεγάλη ερώτηση σήμερα είναι: Με τη διαθεσιμότητα αυτού του υπερ-δημιουργικού οπλοστασίου – υβριδίων, προϊόντων φυτοπροστασίας, λιπασμάτων εδάφους και φύλλων, ρυθμιστών και βελτιωτών, υπάρχει ελπίδα το καλαμπόκι να επιστρέψει στα βουλγαρικά χωράφια; Εννοώ τουλάχιστον σε 5 εκατομμύρια στρέμματα (όπως ήταν οι εκτάσεις στο παρελθόν), με 1 εκατομμύριο στρέμματα να βρίσκονται στη Νότια Βουλγαρία;

Χωρίς αμφιβολία, η ερώτηση είναι αυξημένης δυσκολίας. Ακόμα και για τους πιο αισιόδοξα διατεθειμένους αναλυτές και σχολιαστές σε αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα. Επειδή πολλοί από τους γνώστες και ενημερωμένους ανθρώπους στη χώρα μας ασκούν ενεργά προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά οι προσπάθειές τους δεν έχουν συμβάλει πολύ σε οποιαδήποτε αλλαγή σκέψης και δράσης.

Το καλαμπόκι είναι ένα κεντρικό θέμα σε αυτό το τεύχος του περιοδικού "Φυτοπροστασία". Έχουμε προσκαλέσει να συμμετάσχουν οι αφοσιωμένοι συνεργάτες μας – δημοφιλείς και γνωστοί επιστήμονες, οι οποίοι ευγενικά παρέχουν στους αναγνώστες τις συστάσεις τους για βασικά τεχνολογικά ζητήματα – λίπανση, αγροτεχνία, φυτοπροστασία. Με την εμπιστοσύνη και τη στάση ότι εάν αυτοί οι παράγοντες λειτουργήσουν στο χωράφι, θα συνέβαλαν σημαντικά στην ανάπτυξη και σταθεροποίηση της παραγωγής καλαμποκιού.

Για πολλά χρόνια τώρα, το καλαμπόκι είναι αντικείμενο κερδοσκοπίας, παραμέλησης και υποτίμησης. Ως αποτέλεσμα ισχυρής πίεσης, γεννήθηκε, απογαλακτίστηκε και μεγάλωσε ένα πολύ ανθεκτικό μυθολόγημα – αυτή η καλλιέργεια στη χώρα μας δεν μπορεί να καλλιεργηθεί με επιτυχία χωρίς άρδευση, και η παρουσία της στη Νότια Βουλγαρία υπό αυτή την προϋπόθεση είναι εντελώς απαράδεκτη!

Σε αυτή την περίπτωση, δεν έχω καμία πρόθεση να συζητήσω, πόσο μάλλον να αξιολογήσω αυτές τις ισχυρισμούς, που με το πέρασμα του χρόνου έχουν γίνει ρουτίνα απολίθωση. Θα επιτρέψω μόνο στον εαυτό μου να παραθέσω εκείνους τους ειδικούς των οποίων η γνώμη διαφέρει από όσα μόλις ειπώθηκαν. Εν συντομία, είναι η εξής. Το καλαμπόκι είναι μια πολύ κερδοφόρα καλλιέργεια! Ταυτόχρονα, υπάρχει μια ανισορροπία στη χώρα μας μεταξύ του υψηλού status του χαρτοφυλακίου προϊόντων και του τρόπου χρήσης του. Η επενδυτική διαδικασία είναι ελαττωματική, ένα μεγάλο χρηματικό κεφάλαιο πετιέται στον αέρα, τα αποτελέσματα είναι μακριά από τις δυνατότητες και δεν δημιουργούν προστιθέμενη αξία. Αυτό, όπως μπορείτε να μαντέψετε, είναι αποθαρρυντικό, οπότε δεν προκαλεί έκπληξη το ότι το προαναφερθέν μυθολόγημα βρήκε εύφορο έδαφος και άνθησε, ότι στη Βουλγαρία δεν υπάρχουν κατάλληλες συνθήκες για καλλιέργεια καλαμποκιού χωρίς άρδευση.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει σύστημα για βιώσιμη ανάπτυξη της παραγωγής καλαμποκιού σε μια αβέβαιη κλιματική κατάσταση. Η αναπαραγωγή των ελαττωμάτων συνεχίζεται και αυτό είναι σίγουρα ένα εμπόδιο στο να σπάσουμε με ξεπερασμένες παραμύθι και να προχωρήσουμε μπροστά. Με δύο λόγια – ο μηχανισμός προϊόντος είναι μπλοκαρισμένος και δεν συμβάλλει στην αύξηση της εντατικοποίησης, η οποία θα προκαθορίζετε την επιτυχή αντιμετώπιση των δυσκολιών που δημιουργούνται από αβιοτικούς παράγοντες – ξηρασία, βροχή, υψηλές και χαμηλές θερμοκρασίες... Η παραγωγή είναι χαοτική, βασισμένη σε καθαρά ευκαιριακές βάσεις, μακριά από οποιαδήποτε επαγγελματική επάρκεια, προνοητικότητα, επιχειρηματικότητα και όραμα.

Περισσότερο από ξεκάθαρο είναι ότι υπάρχει έλλειψη αγρονομικής παιδείας. Πώς μπορεί λοιπόν να επιτευχθεί μια ανατροπή και πρόοδος; Σε μια παραγωγή, όπως η παραγωγή καλαμποκιού, απαιτείται εξαιρετική ακρίβεια, πολύ υψηλός βαθμός γνώσης και τεχνολογική πειθαρχία.

Με άλλα λόγια: η πέτρα στο παπούτσι που μας ενοχλεί δεν είναι καθόλου η αβέβαιη κλιματική περιβάλλουσα!