Στις αρχές της άνοιξης, φυτεύονται κάποιες καλλιέργειες ανθεκτικές στο κρύο.
Το καλοκαιρινό σκόρδο για παραγωγή κεφαλών φυτεύεται κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου μέχρι τα μέσα Μαρτίου. Χρησιμοποιούνται κεφαλές με καλά αναπτυγμένες σκελίδες. Φυτεύονται μόνο οι εξωτερικές σκελίδες, καθώς είναι μεγαλύτερες και παράγουν ρωμαλέα φυτά. Είναι πολύ σημαντικό να προέρχονται από απολύτως υγιείς κεφαλές. Το υλικό φύτευσης μπορεί να μεταδώσει τη μορφή του στελεχιαίου νηματώδη που προσβάλλει το σκόρδο και το κρεμμύδι και είναι εξαιρετικά επιβλαβής. Οι προσβεβλημένες σκελίδες διαχωρίζονται έντονα μεταξύ τους στην κεφαλή, συχνά έχουν κιτρινοκαφέ χρώμα και δυσάρεστη οσμή. Κατά την αποθήκευση, ο νηματώδης συνεχίζει να αναπτύσσεται και οι βαριά προσβεβλημένες κεφαλές συνήθως καταστρέφονται. Το σκόρδο δεν πρέπει να φυτεύεται στο ίδιο μέρος νωρίτερα από κάθε 3–4 χρόνια.
Η απολύμανση των σκελίδων πριν από τη φύτευση πραγματοποιείται με εμποτισμό σε νερό. Τοποθετούνται σε ένα διάτρητο δοχείο, του οποίου ο πάτος βρίσκεται σε επαφή με το νερό. Οι νηματώδεις μεταναστεύουν στο νερό, το οποίο αλλάζει και απορρίπτεται κάθε 24 ώρες. Είναι ακόμα καλύτερα αν το νερό είναι τρεχούμενο. Η διαδικασία διαρκεί 3 ημέρες. Στη συνέχεια, οι σκελίδες εμβαπτίζονται σε διάλυμα φορμαλίνης 1% και απλώνονται στον ήλιο για αρκετές ημέρες για να στεγνώσουν τελείως. Αποθηκεύονται στους 4–5°C.
Οι ντομάτες, οι πιπεριές, οι μελιτζάνες, τα κατιφέδες και το λυκίσκο δεν προσβάλλονται από τον νηματώδη που μολύνει το σκόρδο.
Προς το τέλος του Φεβρουαρίου–αρχές Μαρτίου, σπέρνονται κρεμμύδια για παραγωγή κεφαλών είτε με άμεση σπορά από σπόρο είτε από μικρά κρεμμύδια (σετ). Χρησιμοποιούνται εδάφη καλά αεριζόμενα, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, καλά αποστραγγιζόμενα, καλά εκτεθειμένα στο ηλιακό φως και χωρίς ζιζάνια. Είναι προτιμότερο οι προηγούμενες καλλιέργειες στην παρτέλα να είχαν λιπασθεί με κοπριά, γιατί το κρεμμύδι δεν ανέχεται την άμεση λίπανση με αυτή. Πριν από τη σπορά, οι σπόροι κρεμμυδιού πρέπει να απολυμαίνονται για να προστατευθούν από πρόωρη μόλυνση με τα αιτιολογικά παράγοντας της λευκής και γκρίζας σήψης και της φθοράς Fusarium.
Για ομοιόμορφη και γρήγορη βλάστηση των σετ κρεμμυδιού, το ξηρό τμήμα του λαιμού αποκόπτεται πριν από τη φύτευση, φροντίζοντας να μην τραυματιστεί η άκρη ανάπτυξης. Τα σετ εμβαπτίζονται σε νερό σε θερμοκρασία δωματίου. Οι μικρές κεφαλές εισάγονται σε βάθος 2 έως 4 cm, πιέζονται καλά στο έδαφος και ποτίζονται.
Μετά τη φύτευση του κρεμμυδιού, η κύρια φροντίδα είναι να διατηρείται το έδαφος χαλαρό και χωρίς ζιζάνια. Η εμπειρία δείχνει ότι όταν τα κρεμμύδια για σπόρο φυτεύονται τον Φεβρουάριο και Μάρτιο, οι αποδόσεις είναι υψηλότερες από όταν φυτεύονται το φθινόπωρο.
Το καρότο για πρώιμη παραγωγή αγρού σπέρνεται από τα μέσα Φεβρουαρίου μέχρι περίπου 20 Μαρτίου. Οι σπόροι του μπορούν να μεταδώσουν τη μαύρη σήψη, μια επικίνδυνη ασθένεια για τις ριζοκαλλιέργειες. Επομένως, πρέπει να σπείρονται μόνο σπόροι που προέρχονται από υγιή φυτά και ανέπαφους από έντομα. Οι περιοχές που επιλέγονται για την καλλιέργεια πρέπει να απέχουν από εκείνες όπου καλλιεργήθηκε καρότο το προηγούμενο έτος. Καλοί προκάτοχοι είναι οι ψυχανθικές καλλιέργειες και τα αγγούρια. Το έδαφος πρέπει να είναι καλά καλλιεργημένο και χωρίς ζιζάνια.
Κατά αυτή την περίοδο του χρόνου είναι επίσης καιρός να σπαρθεί μαϊντανός, άνηθος και παστινάκη. Σπέρνονται σπόροι σέλινου για παραγωγή σπορόφυτων, τα οποία καλλιεργούνται για περίπου 70 ημέρες πριν από τη μεταφύτευση σε εξωτερικό χώρο. Τα μπιζέλια σπέρνονται από το τέλος Φεβρουαρίου μέχρι τα μέσα Μαρτίου. Τώρα είναι επίσης η κατάλληλη στιγμή για σπορά ραπανιών και σπανάκι.
Κατά αυτή την πρώιμη περίοδο, γίνεται προετοιμασία των σποριακών πατάτων, οι οποίες στη λαχανική παραγωγή καλλιεργούνται ως πρώιμη ανοιξιάτικη καλλιέργεια. Κατά τη χειμερινή περίοδο, οι κόνδυλοι υποβάλλονται σε διάφορες επεξεργασίες προκειμένου να αποκτήσουν καλά, κοντά και ποικιλιακά χρωματισμένα βλαστούδια. Η φύτευση των πρώιμων πατάτων ξεκινά στις αρχές Μαρτίου στις πιο ζεστές περιοχές της χώρας. Τρεις εβδομάδες πριν, οι κόνδυλοι σκληραίνουν με σκοτάδισμα των χώρων και ψύξη τους στους 2–3°C. Κάτω από αυτές τις επεξεργασίες, εμφανίζονται διάφορα συμπτώματα ασθενειών στους κόνδυλους. Εάν κουβαλούν λοίμωξη, είναι πολύ σημαντικό να αφαιρούνται οι κόνδυλοι που εμφανίζουν ακόμα και τις μικρότερες κηλίδες σήψης, γιατί η λοίμωξη αυξάνεται κατά την αποθήκευση. Επομένως, η φύτευση υγιούς σπορικού υλικού είναι πολύ σημαντική προϋπόθεση για την πρόληψη επιθέσεων από επικίνδυνες ασθένειες. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της νόσου της υστεροφθόρας, η λοίμωξη του αγρού ανανεώνεται κυρίως από άρρωστους κόνδυλους.
